Скаловія
З Вікіпедыя.
СКАЛОВІЯ (Scalowia; Schalowenу[1]) — пруская зямля кан. 13 – пач. 14 ст., населеная племям скалваў ці скаловаў (Scalowite).
Знаходзілася на ўсходзе Прусіі, ляжала па абодвух берагах ніжняй плыні р. Нёман, ад яго вусця да вусця р. Мітувы — у басейне Прэголі і па беразе Куршскага заліва, у ніжняй плыні р. Юры. Цэнтрам Скаловіі, верагодна, была Раганіта (цяпер г. Неман.[2])
Назва з'яўляецца, верагодна, нейкім азначэннем лесу, часам яе таксама выводзяць ад згубленай назвы ракі Скальве-Скальва або да літ.: skalauti — блукаць.[3]. Адзначаная таксама форма Scalwo.[4] Гледзячы па археалагічных матэрыялах, скалвы былі найболей блізкія і, яўна, роднасныя куршам. І тыя і іншыя пасля ўвайшлі ў склад літоўскай і латышскай народнасцяў.[5].
•
- ↑ У Мікалая фон Ерошына
- ↑ Łowmiański H. Studja nad początkami społeczeństwa i państwa litewskiego. Wilno, 1931 — 1932. T. I—II., II. S. 22; Harmjanz H. Volkskunde und Siedlungsgeschichte Altpreussens. Berlin, 1942. S. 121; Powierski J. Skalowia // SSS. Wroclaw, 1975, T. 5, cz. 1. S.192—193., S.193
- ↑ Wilinski K. Walki polsko-pruskie w X—ХIII w. Lodz, 1984. S. 182
- ↑ Pierson W. Altpreussische Namen-Kodex // Zeitschrift fur preussische Geschichte und Landeskunde. Jg. X. Berlin, 1873. S.714.
- ↑ Финно-угры и балты в эпоху Средневековья / Отв. ред. В. В. Седов. М., 1987. С.409; 419

