Іаан Скіліца

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Іаан Скіліца
Партрэт
Род дзейнасці: гісторык, пісьменнік
Дата нараджэння: 1040[1]
Дата смерці: 1101
Commons-logo.svg Іаан Скіліца на Вікісховішчы

Іаа́н Скілі́ца (грэч.: Ιωάννης Σκυλίτζης) — візантыйскі чыноўнік, храніст XI — пачала XII стст., у 10811118 быў саноўнікам Аляксея Камніна. Цэнтральнай яго працай была «Агляд гісторыі» (грэч.: Σύνοψις Ἱστοριῶν), якая ахоплівае перыяд са смерці Нікіфара I у 811 годзе да звяржэння Міхаіла VI у 1057 і працягвае летапіс Феафана Спавядальніка. Існуе працяг «Агляду гісторыі», даведзены да 1079, які таксама часта прыпісваецца Скіліцы.

Мадрыдскі рукапіс[правіць | правіць зыходнік]

У пачатку XVIII стагоддзя ў каралеўскую бібліятэку Мадрыда паступіў рукапіс, якая насіў назву «Гісторыя візантыйскіх імператараў у Канстанцінопалі з 811 па 1057 год, напісаная курапалатам Іаанам Скіліцам». Яе датаванне выклікае спрэчкі ў палеографаў-візантыністаў. Адны адносяць яе да сярэдзіны-другой паловы XIII стагоддзя, іншыя (як, напрыклад, балгарскі даследчык А. Бажкоў) да мяжы XII і XIII стагоддзяў. Н. Вільсан у канцы 1970-х на аснове ідэнтыфікацыі почыркаў датаваў рукапіс сярэдзінай XII стагоддзя і паказаў яе паўднёваітальянскае паходжанне. У гэтым выпадку найбольш верагодна мадрыдскі спіс «Гісторыі» быў зроблены ў палацавым скрыпторыі Палерма на аснове копіі з паднесенага імператару самім Скіліцам арыгінала, зробленай у 1158 для Генрыха Арыстыпа, пасла Сіцылійскага каралеўства, найвыдатнейшага інтэлектуала Палерма.

У рукапісе налічваецца 574 мініяцюры, у сувязі з чым Мадрыдскі рукапіс лічыцца адным з найбольш значных помнікаў візантыйскай гістарычнай мініяцюры.

Зноскі

  1. data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Артыкулы ў іншых энцыклапедыях: