Ішталош-Кё

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
Ішталош-Кё
венг. Istállós-kő
Istállós-kő 2.JPG
Від з гары
Вышэйшы пункт
Абсалютная вышыня958,1[1] м
Адносная вышыня500 м
Размяшчэнне
48°04′12″ пн. ш. 20°25′55″ у. д.HGЯO
Краіна
Горная сістэмаКарпаты 
Хрыбет ці масіўБюк 
Ішталош-Кё (Венгрыя)
Ішталош-Кё
Ішталош-Кё

Ішталош-Кё (Ішталошко; венг.: Istállós-kő) — гара ў Венгрыі на тэрыторыі медзье Хевеш. Мае вышыню 958,1 м над узроўнем мора, і з’яўляецца другой па вышыні гарой масіва Бюк і шостай па вышыні гарой Венгрыі. Да 2014 года яна лічылася самай высокай кропкай хрыбта, але паводле дадзеных апошніх даследаванняў вышыня гары Сільвашы-Кё склала 960,715 м, што трохі вышэй[1].

З населеннага пункта Сілвашварад да гары і пячоры вядзе турыстычная сцежка даўжынёй некалькі сотняў метраў.

Пячора Ішталош-Кё[правіць | правіць зыходнік]

Пячора Ішталош-Кё

Вывучэннем пячоры Ішталош-Кё упершыню заняўся Паль Рашко ў 1911 годзе. Пячора з’яўляецца значным археалагічным помнікам, там былі выяўлены знаходкі ўзростам 30 000 — 40 000 гадоў, сярод якіх косткі пячорнага мядзведзя і бізона Bison latifrons, каменныя і касцяныя прылады працы, а таксама палеалітычны ачаг, які цяпер экспануецца ў Венгерскім нацыянальным музеі[2].

У пячоры пазней праводзілі ракопкі Атакар Кадзік (1929) і Марыя Мотль (1938). Добра падрыхтаваныя раскопкі праводзіліся ў 1947 годзе, іх узначальваў Ласла Вертэш. На падставе археалагічнай стратыфікацыі і рэшткаў жывёл, даследчыкі пячоры вызначылі ўзрост трох культурных слаёў і характарыстыкі папуляцыі людзей, якія там жылі. Пячора атрымала статус ахоўваемай у 1944 годзе і асабліва ахоўваемай у 1982 годзе.

Навейшыя раскопкі пачаліся ў 2000 годзе і іх узначаліў Арпад Рынгер. Важнасць пячоры звязана з выяўленнем там рэшткаў 66 розных відаў ледніковага перыяду, што робіць яе фауну самай багатай сярод арыньякскай фауны ў Еўропе; тры новых віды млекакормячых і дваццаць новых відаў птушак былі паісаны на аснове мікрафауны пячоры.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Új csúcsa van a Bükknek. Index (5 лютага 2014). Праверана 5 лютага 2014.
  2. Az istállós-kői ősemberbarlang.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Vértes László: Az istállóskői barlang aurignaci II. kultúrájának kormeghatározása, 1959, Akadémiai Nyomda, Budapest
  • T. Dobosi Viola: Bone finds from Istállós-kő Cave, Praehistoria, 2002. 3. évf. 79-102. oldal
  • Adams, Brian: New radiocarbon dates from Szeleta and Istállós-kő caves, Hungary, Praehistoria, 2002. 3. évf. 53-55. oldal
  • Ringer Árpád: The new image of Szeleta and Istállós-kő caves in the Bükk Mountains: a revision project between 1999—2002, Praehistoria, 2002. 3. évf. 47-52. oldal

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]