Аб’яднаная ўнутраная місія (лютэранства)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Аб’яднаная ўнутраная місія
Indremisjonsforbundet, ImF
Адміністрацыйны цэнтр Більдой
Тып арганізацыі Рэлігійная суполка
Афіцыйная мова Нарвежская
Кіраўнікі

Карл Ёхан Халарокер (1997-2009)

Эрык Фурнэс (з 2009 года)
Заснаванне
Дата заснавання 19 кастрычніка 1898 года
Indremisjonsforbundet

Аб’яднаная ўнутраная місія (букмал: Indremisjonsforbundet, ImF) — з’яўляецца лютэранскім рухам адраджэння ў Нарвегіі (рух у Нарвежскай лютэранскай царкоўнай абшчыне). Асацыяцыя ўяўляе сабой аб’яднанне 1500 лютэранскіх каманд і асацыяцый, у асноўным у Мёрэ-ог-Румсдале, Хордалане, Согн-ог-Ф’юранэ, Эўст-Агдэры, Вест-Агдэры і Ругаландзе, але таксама мае некаторую дзейнасць ў Фінмарку, у тым ліку саўладальнік Альта фолькэхёгшоле разам з Нормісджонам.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

У другой палове XIX стагоддзя былі створаны мясцовыя лютэранскія місіянерскія асацыяцыі. Прадстаўнікі гэтых арганізацый сабраліся ў Бергене 19 кастрычніка 1898 года. Старшынёй быў абраны Грымнес. Яны арганізаваліся самастойна і ў 1897 годзе разгарэлася дыскусія пра тое, ці варта ісці ў тое, што тады называлася Фондам Лютэра (сёння Нормісджон), або пачаць нешта сваё. Вынікам стала заходняе аб’яднанне Вэстландская аб’яднаная ўнутраная місія (Det Vestlandske Indremisjonsforbund, DVI).

У студзені 1899 года быў апублікаваны першы нумар часопіса руху Самбондэ. Галоўнай задачай місіі было адукоўваць, пасылаць выдаўцоў і распаўсюджваць Слова Божае. Аднак на працягу шматлікіх гадоў таксама праводзілася шырокая сацыяльная праца з дзіцячымі дамамі, дамамі састарэлых, наркалагічнымі цэнтрамі, народнымі сярэднімі школамі і іншымі ўстановамі.

Паступова ў рамках руху выраслі мясцовыя дзіцячыя і моладзевыя асацыяцыі, і большасць з адзінаццаці рэгіянальных гурткоў місіі сёння маюць свае ўласныя лагерныя фермы. У апошнія гады ў некалькіх месцах таксама адкрыліся школы[1].

Горад Більдой, дзе знаходзіцца штаб-кватэра місіі

Неўзабаве асацыяцыя распаўсюдзілася на Сёрландзе, а ў 1910 годзе — у Фінмарку. Паступова ва ўсё большай колькасці раёнаў краіны было створана больш за 600 малітоўных дамоў. Таму з 1 студзеня 2000 года было прынята рашэнне перайменаваць DVI ў цяперашнюю ImF.

Арганізацыя[правіць | правіць зыходнік]

Місія складаецца з 13 незалежных акругоў, а цэнтральны ўрад абіраецца эмісарамі з гэтых акругоў кожныя два гады на агульным сходзе. Цяперашні генеральны сакратар — Эрык Фурнэс. Раней Карл Ёхан Халарокер быў генеральным сакратаром на працягу 13 гадоў да 2009 года, калі ён сышоў з пасады генеральнага сакратара. Халарокер збіраўся працягнуць працу ў місіі на іншай пасадзе.

Дэвіз місіі гучыць як: «са Словам Божым да людзей» («Med Guds ord til folket»).

Аб’яднаная ўнутраная місія мае свой галаўны офіс у Більдой за межамі Бергена, тут знаходзіцца au біблейская школа Більдой аб’яднанай ўнутранай місіі. Сёння ў місіі ёсць місіянеры і партнёрскія арганізацыі ў некалькіх частках свету.

Адукацыя[правіць | правіць зыходнік]

Акрамя таго, што місія будуе біблейскія школы і супрацоўнічае з іншымі лютэранскімі арганізацыямі, аб’яднаная ўнутраная місія будуе сваю адукацыю на Бібліі, трох старых царкоўных веравучэннях, аўгсбургскім веравызнанні і невялікім катэхізісе Лютэра. Адукацыя будуецца на класічным традыцыйным падыходзе, што святарства прызначана толькі для мужчын і выступае супраць гомасэксуалізма.

Адносіны з дзяржаўнай Нарвежскай лютэранскай царквой[правіць | правіць зыходнік]

Асацыяцыя з моманту свайго стварэння была асацыяцыяй нарвежскай лютэранскай царкоўнай абшчыны і ў шматлікіх месцах працягвала цесна супрацоўнічаць з мясцовымі пастырамі і прыходамі ў межах той жа царкоўнай абшчыны. Паступова, аднак, таямнічае кіраванне стала прымяняцца ў малітоўных дамах. У сакавіку 2011 года паміж афіцыйнай царкоўнай абшчынай, ImF і двума іншымі лютэранскімі місіянерскімі арганізацыямі было дасягнута афіцыйнае пагадненне аб адабрэнні хрышчэння аднімі аднаго[2].

У апошнія гады расце напружанасць у сувязі з лібералізацыяй дзяржаўнай лютэранскай абшчынай, і ў некаторых частках краіны людзі з унутранай місіяй вырашылі пакінуць дзяржаўную царкву. Каб прапанаваць гэтым людзям у межах царкоўнага заканадаўства для працы, Генеральная асамблея місіі ў ліпені 2009 года было прынята рашэнне (230 галасамі супраць 23) зарэгістраваць рэлігійную суполку ImF як асобную рэлігійную суполку. Аднак да гэтага часу прыток сябраў у суполку новай веры быў слабым, бо большасць тых, хто сыходзіць з дзяржаўнай царкоўнай абшчыны — ідуць у Каталіцкую Царкву. На 1 студзеня 2011 года налічвалася ўсяго 226 сябраў і 6 мясцовых дырэктараў, якія маюць права на ўступленне ў шлюб[3].

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Крыніцы[правіць | правіць зыходнік]

  1. Om oss Архіўная копія ад 24 жніўня 2019 на Wayback Machine ImF:s hemsida
  2. Nå er bedehusdåp godkjent Архіўная копія ад 30 жніўня 2011 на Wayback Machine Vårt Land, 7 mars 2011
  3. Få melder seg inn i ImF-kirken Архіўная копія ад 1 верасня 2011 на Wayback Machine Vårt Land, 20 januari 2011