Перайсці да зместу

Агадыр

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Горад
Агадыр
араб. أكادير[1]
тамаз.: ⴰⴳⴰⴷⵉⵔ
30°25′00″ пн. ш. 9°35′00″ з. д.HGЯO
Краіна
Кіраўнік Азаз Ахануш[d]
Гісторыя і геаграфія
Заснаваны 1505
Вышыня цэнтра 74 м
Часавы пояс Цэнтральнаеўрапейскі час, UTC+0 і UTC+1
Насельніцтва
Насельніцтва
  • 504 768 чал. (2024)[2]
Афіцыйная мова арабская
Лічбавыя ідэнтыфікатары
Тэлефонны код 48
Паштовы індэкс 80000
agadir.ma (ар.)
Паказаць/схаваць карты


Агадыр (Марока)
Агадыр
Агадыр


 Мапа

Агады́р — горад у Афрыцы, у паўднёва-заходняй частцы Марока, порт на Атлантычным узбярэжжы.

У пачатку XVI стагоддзя было заснавана рыбацкае паселішча. Горад з'яўляўся апорным пунктам партугальцаў на паўднёвым захадзе Марока. Меў таксама назву Санта-Крус-дзю-Кан-д'Агер. У 1536 годзе горад вызвалены мараканскім войскамі саадзійскага шэрыфа Мухамеда. У XVII—XVII стст. Агадыр з'яўляўся буйным цэнтрам знешняга гандлю. З 1777 года ў горадзе гандаль быў забаронены еўрапейцам, у 1882—1912 гг. дазваляўся продаж збожжа ў прыбярэжнай частцы горада. У 1960 годзе горад моцна пацярпеў ад землетрасення.

Па стане на 1952 год — 30,1 тыс. чал.[3] У 1971 годзе насельніцтва горада складала 57 000[4] чал., у 1982 годзе — каля 110,5[5] тыс. чал.

У горадзе дзейнічаюць рабапераапрацоўчыя, металаапрацоўчыя, дрэваапрацоўчыя прадпрыемствы, вытворчасць цэменту і інш.

Гарады-пабрацімы

[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. 2014 Moroccan census / пад рэд. High Commission for Planning
  2. 2024 Moroccan census / пад рэд. High Commission for Planning — 7
  3. Малая советская энциклопедия / Гл. ред. Б. А. Введенский. 3-е изд. — М.: БСЭ, 1958. — 250 000 экз. (руск.)
  4. Географический энциклопедический словарь: Географические названия / Гл. ред А. Ф. Трёшников; Ред. кол.: Э. Б. Алаев, П. М. Алампиев, А. Г. Воронов и др.. М.: Сов. энциклопедия, 1983. — С. 12. — 538 с. 100 000 экз. (руск.)
  5. Африка: энциклопедический справочник. Т. 1. А—К / Гл. ред. А. Громыко. Ред. колл. В. М. Власов, Н. И. Гаврилов т др. — М.: Советская энциклопедия, 1986. — С. 217—218. — 672 с. с илл.
  6. https://www.pleven.bg/bg/pobratimeni-gradove/agadir-maroko
  • Уткин Г. Н. Агадир // Африка: энциклопедический справочник. Т. 1. А—К / Гл. ред. А. Громыко. Ред. колл. В. М. Власов, Н. И. Гаврилов и др. — М.: Советская энциклопедия, 1986. — С. 217—218. — 672 с. с илл. (руск.)
  • Агадир // Географический энциклопедический словарь: Географические названия / Гл. ред А. Ф. Трёшников; Ред. кол.: Э. Б. Алаев, П. М. Алампиев, А. Г. Воронов и др.. М.: Сов. энциклопедия, 1983. — С. 12. — 538 с. 100 000 экз. (руск.)
  • Агадир // Малая советская энциклопедия / Гл. ред. Б. А. Введенский. 3-е изд. — М.: БСЭ, 1958. — 250 000 экз. — С. 120. (руск.)