Альбрэхт II (герцаг Мекленбурга)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Альбрэхт II
ням.: Albrecht II, Der Große
Albert II of Mecklenburg.jpg
Coat of Arms of the Grand Duchy of Mecklenburg - Strelitz.svg
Герцаг Мекленбурга
1329 — 18 лютага 1379
Папярэднік Генрых II Мекленбургскі
Пераемнік Генрых III Мекленбургскі

Нараджэнне 1318
Смерць 18 лютага 1379
Месца пахавання
Род Мекленбургскі дом
Бацька Генрых II Мекленбургскі[d]
Маці Anna of Saxe-Wittenberg[d]
Жонка Еўфемія Шведская[d][1]
Дзеці Альбрэхт Мекленбургскі[d], Інгеборга Мекленбург-Шверынская[d], Генрых III Мекленбургскі, Магнус I Мекленбургскі[d], Ганна Мекленбургская[d] і Ганна Мекленбургская[d][2]
Дзейнасць арыстакрат
Commons-logo.svg Альбрэхт II на Вікісховішчы

Альбрэхт II, герцаг Мекленбургскі (ням.: Albrecht II., Herzog zu Mecklenburg; 1318 — 18 лютага 1379) — герцаг Мекленбурга ў 1348—1379 гадах.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Альбрэхт II — сын князя Генрыха II Мекленбургскага і Ганны Саксен-Вітэбергскай, дочцы герцага Альбрэхта II Саксен-Вітэнбергскага. З 1329 года Альбрэхт кіраваў Мекленбургам пры рэгенце, з 1336 года — самастойна. Разам з памеранскімі герцагамі Атонам I і Барнімам III вёў вайну супраць Брандэнбурга (Памеранска-Брадэнбургская вайна). 8 ліпеня 1348 года разам са сваім братам Іаганам I атрымаў ад імператара Карла IV тытул герцага і ўключаны ў імперскае саслоўе. Пры раздзеле краіны 25 лістапада 1352 года атрымаў Ростак і асноўныя землі Мекленбурга. У 1357 годзе прысвоіў сабе Шверынскае графства. Як і Карл IV, спачатку падтрымаў Лжэвальдэмара, але ў 1350 годзе пагадзіўся з маркграфам Людвігам. 20 лютага 1368 года Альбрэхт II уступіў у альянс з вендскімі ганзейскімі гарадамі.[3] Незадоўга да смерці даручыў Эрнсту фон Кірхбергу напісаць Мекленбургскую рыфмаваную хроніку. Пахаваны ў Даберанскім манастыры.

Статуя Альбрэхта II у Шверынскім замку

Нашчадкі[правіць | правіць зыходнік]

Альбрэхт II быў жанаты на Еўфеміі, герцагіні Шведскай, а пазней на Адэлаідзе, графіні Ганштэйна.

Зноскі

  1. (unspecified title) Праверана 7 жніўня 2020.
  2. Lundy D. R. The Peerage
  3. Wernicke: Der Stralsunder Frieden von 1370. in: Quellen und Darstellungen zur hansischen Geschichte, Bd. 46, Der Stralsunder Frieden von 1370, S. 8.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Eberhard Holz, Wolfgang Huschner (Hrsg.): Deutsche Fürsten des Mittelalters. Edition Leipzig, Leipzig 1995, ISBN 3-361-00437-3.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]