Аляксандр Фёдаравіч Райпольскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Аляксандр Фёдаравіч Райпольскі
Дата нараджэння 21 снежня 1835 (2 студзеня 1836)
Дата смерці 1907
Месца смерці
Месца пахавання
Род дзейнасці урач, медыцынскі адміністратар
Навуковая ступень доктар медыцыны[d]
Альма-матар
Узнагароды і прэміі
ордэн Святога Уладзіміра 4 ступені ордэн Святой Ганны 2 ступені ордэн Святога Станіслава 2 ступені ордэн Святой Ганны 3 ступені

Аляксандр Фёдаравіч Райпольскі (1835 — 1907) — беларускі медык і арганізатар аховы здароўя. Доктар медыцыны[1].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў Імператарскі ўніверсітэт Святога Уладзіміра[1]. Працаваў урачом з 1863 года[2].

У 1875 годзе пераехаў з Кіева ў Гродна і прынамсі да 1903 года[3] займаў там пасаду гродзенскага губернскага ўрачэбнага інспектара[1].

Ужо ў 1875 годзе А. Райпольскі звярнуўся да губернатара А. Е. Зурава(руск.) бел. з хадатайствам аб адкрыцці ў Гродне школы павітух[2], першы набор у якую адбыўся восенню 1876 года.

У час руска-турэцкай вайны 1877-78 гадоў А. Ф. Райпольскі бязвыплатна ўзначаліў адзін з лазарэтаў Расійскага Чырвонага Крыжа, у якім знаходзілася значная частка параненых салдат і афіцэраў, што паступалі чыгуначным транспартам у Гродна[2].

Памёр у 1907 годзе і пахаваны на праваслаўных могілках Гродна[2].

Грамадская дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

Складаўся дарадчым членам гродзенскага губернскага ветэрынарнага камітэта[1].

Быў прэзідэнтам Таварыства ўрачоў Гродзенскай губерні[2]. Па ініцыятыве А. Ф. Райпольскага ў 1888 годзе з членаў Таварыства была створана камісія па вывучэнні санітарнага стану губерні. Вынікі яе працы, апублікаваныя ў мясцовым і спецыяльным друку, мелі велічэзны грамадскі рэзананс, міма якога не маглі прайсці губернскія ўлады[2].

У 1892 годзе быў старшынёй першага на тэрыторыі сучаснай Беларусі з’езду 18-ці сельскіх урачоў губерні[2].

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

  • ордэн Святога Уладзіміра 4 ступені[1]
  • ордэн Святой Ганны 2 ступені[1]
  • ордэн Святой Ганны 3 ступені[1]
  • ордэн Святога Станіслава 2 ступені[1]
  • знак Чырвонага крыжа[1]
  • доктарскі знак[1]

Адрасы[правіць | правіць зыходнік]

У Гродне на 1885 год жыў на вуліцы Гараднічанскай у доме Жуў, № 4[4]

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 1,9 Памятная книжка Гродненской губернии на 1888 год. С. 25 (руск.) 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 В. Н. Черепица. ГРОДНЕНСКИЙ ПРАВОСЛАВНЫЙ НЕКРОПОЛЬ (С ДРЕВНЕЙШИХ ВРЕМЕН ДО НАЧАЛА XX ВЕКА) (руск.) 
  3. Памятныя кніжкі Гродзенскай губерні за адпаведныя гады
  4. [http://grodno.ucoz.ru/load/spisok_chinovnikov_g_grodno_na_1885_god_s_adresami/1-1-0-2 СПИСОК гражданским чиновникам с показанием их местожительства (по 1-й части г. Гродно) на 1885 год] (руск.)