Андрэй Апанасавіч Мельнік

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Андрэй Апанасавіч Мельнік
укр.: Андрій Мельник
AMelnyk.jpg
Дата нараджэння: 12 снежня 1890(1890-12-12)
Месца нараджэння:
Дата смерці: 1 лістапада 1964(1964-11-01) (73 гады)
Месца смерці:
Пахаванне:
Грамадзянства: Аўстра-Венгрыя
Веравызнанне: грэкакатолік
Партыя:
Род дзейнасці: палітык, афіцэр
Узнагароды:
Military Cross
Commons-logo.svg Андрэй Апанасавіч Мельнік на Вікісховішчы

Андрэй Апанасавіч Мельнік (12 снежня 1890, в. Воля Якубова Драгабыцкага павета (на Львоўшчыне ў складзе Аўстра-Венгрыі) — 1 лістапада 1964, Клерво, Люксембург) — палкоўнік арміі УНР, ваенны і палітычны дзеяч, адзін з найбліжэйшых супрацоўнікаў Яўгена Канавальца. Арганізатар фарміраванняў Сечавых Стральцоў у Кіеве, адзін з арганізатараў УВА. З 1938 — кіраўнік штабу АУН (укр.: Проводу ОУН).

У 1940 годзе ў АУН адбыўся раскол на АУН Сцяпана Бандэры і АУН Андрэя Мельніка. Частка Мельніка выступала за больш шчыльнае супрацоўніцтва з немцамі. Напрыклад, дывізія СС «Галічына» — праект «мельнікаўцаў», а не «бандэраўцаў». Паміж «бандэраўцамі» і «мельнікаўцамі» ішла канфрантацыя[1]. Мельнік быў вязнем нямецкіх канцлагераў. З 1945 — у эміграцыі.

Зноскі