Барана

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Барана тыпу «зіг-заг»

Барана — сельскагаспадарчая прылада для апрацоўкі глебы[1]. Баранаванне засцерагае глебу ад высыхання, выраўноўвае яе паверхню, разбурае глебавую скарынку, знішчае пустазелле. Могуць выкарыстоўвацца як асобна (напрыклад, агрэгаціравацца з трактарамі на сцэпках), так і сумесна з іншымі сельскагаспадарчымі прыладамі (плугамі, сеялкамі, культыватарамі і інш.).

Старажытнай бараной была барана-сукаватка ў выглядзе звязаных паловак каротких яловых бярвенняў з доўгімі сучкамі[2]. Яна ўжывалася пры падсечна-агнявой сістэме земляробства з ручной апрацоўкай зямлі.

Бароны падпадзяляюць на зубавыя, дыскавыя і ротарныя, па будове рабочых органаў яны дзеляцца на зубавыя, спружынныя і дыскавыя, а таксама на бароны агульнага і спецыяльнага прызначэння[3]. У залежнасці ад масы, што прыпадае на адзін зуб або дыск, на цяжкія, сярэднія, лёгкія, як пёрка

Зноскі[правіць | правіць зыходнік]

  1. Борона // Малый энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона: В 4 томах — СПб., 1907—1909.
  2. Леанід Васільевіч Беловинский. Гісторыя рускай матэрыяльнай культуры. — Вну кніга, 2003. — 432 с.
  3. Борона // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона: В 86 томах (82 т. и 4 доп.) — СПб., 1890—1907.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]