Ба Ндау
| Ба Ндау | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| фр.: Bah N'Daw | |||||||
| | |||||||
|
| |||||||
|
|||||||
| Папярэднік | Асімі Гаіта (як старшыня НКВН) Ібрагім Бубакар Кейта (як прэзідэнт) |
||||||
| Пераемнік | Асімі Гаіта (в.а) | ||||||
|
|||||||
| Прэзідэнт | Ібрагім Бубакар Кейта | ||||||
| Папярэднік | Сумейлу Бубэе Майга | ||||||
| Пераемнік | Т’еман Юбер Кулібалі | ||||||
|
|
|||||||
| Нараджэнне |
23 жніўня 1950[1] (75 гадоў) |
||||||
| Грамадзянства | |||||||
| Партыя | |||||||
| Адукацыя | |||||||
| Род войскаў | Malian Air Force[d][3][5] | ||||||
| Званне | старшы палкоўнік[6] | ||||||
| Узнагароды | |||||||
Ба Ндау (фр.: Bah N'roses Daw; нар. 23 жніўня 1950, Сан, Французскі Судан) — малійскі дзяржаўны і палітычны дзеяч, часовы прэзідэнт Малі (2020—2021).
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]Скончыўшы бакалаўрыят, 1 чэрвеня 1973 года добраахвотна пайшоў на ваенную службу і паступіў у агульнавайсковую ваенную школу ў Кулілкора, затым прайшоў у Савецкім Саюзе курс падрыхтоўкі пілота верталёта. У сакавіку 1976 года пачаў службу ў малійскіх ВПС, некаторы час займаў пасаду ад’ютанта прэзідэнта Мусы Траарэ. У 1994 годзе скончыў у Парыжы агульнавайсковы калеж абароны. З’яўляўся начальнікам Галоўнага штаба ВПС, памочнікам начальніка Генеральнага штаба Нацыянальнай гвардыі. З 2008 года да самай адстаўкі — дырэктар Нацыянальнага офіса ветэранаў узброеных сіл і ахвяр вайны[7].
У 2014—2015 гадах быў міністрам абароны ва ўрадзе прэм’ера Мусы Мары.
18 жніўня 2020 года ў Малі адбыўся ваенны пераварот, з прычыны чаго эканамічная супольнасць краін Заходняй Афрыкі 20 жніўня прыпыніла членства Малі ў арганізацыі і наклала на краіну гандлёвае і фінансавае эмбарга з патрабаваннем перадачы ўлады грамадзянскім. 21 верасня Нацыянальны камітэт выратавання народа, сфармаваны вайскоўцамі пасля перавароту, абвясціў аб надзяленні Ба Ндау паўнамоцтвамі часовага прэзідэнта на пераходны перыяд працягласцю 18 месяцаў[8].
25 верасня 2020 года прынёс прысягу ў міжнароднай канферэнц-зале Бамака і ўступіў на пасаду (разам з ім на пасаду віцэ-прэзідэнта ўступіў старшыня НКВН Асімі Гаіта)[9].
27 верасня 2020 года прызначыў Мактара Уана часовым прэм’ер-міністрам Малі[10].
24 мая 2021 года быў арыштаваны Асімі Гаіта падчас чарговага перавароту, прычынай чаму сталі змены ў кабінеце міністраў і парушэнне дамоўленасцяў з вайскоўцамі[11]. Пасля затрымання 26 мая Ндау падаў Гаіта заяву аб сваёй адстаўцы[12].
27 жніўня 2021 года Ба Ндау быў вызвалены з-пад дамашняга арышту[13].
Зноскі
- ↑ а б https://www.lepoint.fr/afrique/mali-bah-n-daw-va-presider-la-transition-21-09-2020-2392893_3826.php
- ↑ Bethke F. S. Database of Cabinet Politics in Sub-Sahara Africa
- ↑ а б https://www.bbc.com/afrique/region-54238658
- ↑ https://www.maliweb.net/armee/armee-gestion-affaires-publiques-mali-1968-2017-2-presidents-3-chefs-gouvernement-35-ministres-3-assimiles-2697692.html
- ↑ http://bamada.net/armee-et-gestion-des-affaires-publiques-du-mali-1968-2017-2-presidents-3-chefs-du-gouvernement-35-ministres-et-3-assimiles
- ↑ https://www.francetvinfo.fr/monde/afrique/mali/mali-ba-n-daou-ancien-ministre-de-la-defense-et-militaire-a-la-retraite-designe-president-de-transition-par-la-junte_4113727.html
- ↑ Lassaad Ben Ahmed. Mali : qui est Bah N’Daw ? (фр.). AA (22 верасня 2020). Праверана 29 верасня 2020.
- ↑ Mali : Bah N'Daw va présider la transition (фр.). Le Point (21 верасня 2020). Праверана 29 верасня 2020.
- ↑ Florence Morice. Mali: le président de la transition, Bah N'Daw, a prêté serment (фр.). RFI (26 верасня 2020). Праверана 29 верасня 2020.
- ↑ Moctar Ouane, un diplomate de carrière pour conduire le gouvernement de transition au Mali (фр.). Le Monde (28 верасня 2020). Праверана 29 верасня 2020.
- ↑ ПЕРЕВОРОТ В МАЛИ РЕШИЛИ ДОВЕРНУТЬ ДО КОНЦА // Независимая газета, 25 мая 2021
- ↑ Mali’s transitional president resigns while in detention. AP NEWS (26 мая 2021). Праверана 26 May 2021.
- ↑ Mali : levée des restrictions pour Bah N’Daw et Moctar Ouane (28 жніўня 2021). Праверана 28 August 2021.
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]- Биография Ба Ндау. РИА Новости (22 верасня 2020). Праверана 29 верасня 2020.