Перайсці да зместу

Б’ела

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Населены пункт
Б’ела
італ.: Biella
45°33′59″ пн. ш. 8°03′12″ у. д.HGЯO
Краіна
Гісторыя і геаграфія
Вышыня цэнтра 420 ± 1 м
Часавы пояс UTC+1 і UTC+2
Насельніцтва
Насельніцтва
  • 42 619 чал. (1 студзеня 2023)[1]
Лічбавыя ідэнтыфікатары
Тэлефонны код 015
Паштовы індэкс 13900
Аўтамабільны код BI
atl.biella.it (італ.)
Паказаць/схаваць карты
Б’ела (Італія)
Б’ела
Б’ела

Б’ела (італ.: Biella) — горад у П’емонце, цэнтр аднайменнай правінцыі. Размешчаны на рацэ Чэрва, ля падножжа Альпаў, прыкладна на роўнай адлегласці ад Мілана і Турына. Насельніцтва — 46 тыс. жыхароў (2007).

Горад упершыню згаданы ў грамаце Людовіка Набожнага як Бугела. Да 1379 года належаў графам Верчэлі, затым служыў яблыкам разладу паміж міланскімі Вісконці і Савойскім домам, які выйшаў пераможцам. Далейшы рост горада звязаны з пераўтварэннем яго ў цэнтр шарстапрадзільнай прамысловасці.

Б’ела багатая помнікамі даўніны, сярод якіх — саборная царква (1402), раманскі баптыстэрый (X стагоддзе), рэнесансныя храмы св. Себасцьяна і Гераніма (XVI стагоддзе). Царкоўна-манастырскі комплекс Сакра-Монтэ-дзі-Орапа — адна са «святых гор», якія знаходзяцца пад аховай ЮНЕСКА як помнік Сусветнай спадчыны.

Вядомыя ўраджэнцы і жыхары

[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі