Вадзім Рыгоравіч Астапенка

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Вадзім Рыгоравіч Астапенка
Дата нараджэння 17 жніўня 1924(1924-08-17)
Месца нараджэння
Дата смерці 22 снежня 1989(1989-12-22) (65 гадоў)
Род дзейнасці хірург
Месца працы
Навуковая ступень доктар медыцынскіх навук
Альма-матар

Вадзім Рыгоравіч Астапенка (17 жніўня 1924, в. Шамава, Мсціслаўскі раён, Магілёўская вобласць — 22 снежня 1989) — беларускі хірург, доктар медыцынскіх навук, прафесар.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў сям'і фельчара. Скончыў сярэднюю школу ў 1941 г. Удзельнічаў у Вялікай Айчыннай вайне, служыў у Савецкай Арміі, 1941—1947 гг. Скончыў МДМІ ў 1953 г. Аспірант кафедры факультэцкай хірургіі МДМІ, 1953—1956 гг., Стаў кандыдатам медыцынскіх навук у 1957 г. Асістэнт кафедры факультэцкай хірургіі МДМІ (1956—1965 гг.), Дэкан курсу, 1956—1967 гг.; Дэкан лячэбнага факультэта, 1962—1968 гг. Прысвоена вучонае званне дацэнта ў 1965 г., працягваў працаваць дацэнтам кафедры факультэцкай хірургіі ў 1965—1973 гг. Ступень доктара медыцынскіх навук прысуджана ў 1972 г. Прафесар той жа кафедры ў 1973—1975 гг. Затым быў абраны загадчыкам кафедры хірургіі БелДІУУ, якую ўзначальваў у 1975—1978 гг.

Загадчыкам 2-й кафедры хірургічных хвароб МДМІ працаваў у 1978—1987 гг. Галоўны хірург Міністэрства аховы здароўя БССР, 1977—1986 гг. Вядучае месца ў хірургічнай і навуковай дзейнасці належыць праблеме хірургічнага лячэння таксічнага валля. Распрацоўваў метады хірургічнага лячэння язвавай хваробы страўніка і 12-пальцавай кішкі, адначасова вывучаў праблемы лячэння партальнай гіпертэнзіі, сарбцыйных метадаў дэтаксікацыі. Аўтар больш за 200 навуковых прац, у тым ліку 12 манаграфій і вучэбных дапаможнікаў. Кіраваў падрыхтоўкай 3 доктарскіх і 4 кандыдацкіх дысертацый. Прыняў удзел у арганізацыі 3-х Рэспубліканскіх з'ездаў і 18 канферэнцый, удзельнічаў у працы 4-х Міжнародных з'ездаў і канферэнцый. Старшыня Праўлення навуковага таварыства хірургаў Беларусі. Намеснік старшыні Усесаюзнага таварыства хірургаў, член праўлення Усесаюзнага і Рэспубліканскага таварыстваў эндакрынолагаў, рэдакцыйнай калегіі часопіса «Хірургія», рэдакцыйных саветаў часопісаў «Веснік хірургіі», «Ахова здароўя Беларусі».

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Узнагароджаны 4-ма ордэнамі (3 баявых).

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.1: А — Аршын / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш.. — Мн.: БелЭн, 1996. — Т. 1. — С. 44. — 552 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0036-6 (т.1).