Перайсці да зместу

Варвары

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Гуны — увасабленне варварства ў часы Рымскай імперыі

Ва́рвары, у адзіночным ліку ва́рвар, таксама ба́рбары, у адзіночным ліку ба́рбар[1] — чужаземцы, а менавіта тыя, чыя мова і звычаі адрозніваюцца ад мовы і звычаяў таго, хто гаворыць. У Старажытнай Грэцыі гэты тэрмін абазначаў нягрэкаў, а ў рымскім свеце ён адносіўся больш агульна да народаў, якія жылі па-за культурнай і палітычнай сферай Рымскай імперыі. У сучаснай мове слова набыло зневажальны сэнс і звычайна азначае «грубага, дзікага, некультурнага чалавека»[2][3].

Тэрмін паходзіць ад стар.-грэч.: βάρβαρος, barbaros; Мн. стар.-грэч.: βάρβαροι, barbaroi. У Старажытнай Грэцыі грэкі выкарыстоўвалі гэты тэрмін не толькі для тых, хто не гаварыў на грэчаскай мове і не трымаўся класічных грэчаскіх звычаяў, але і для грэчаскага насельніцтва на ўскраінах грэчаскага свету з асаблівымі дыялектамі[4]. У Старажытным Рыме рымляне адаптавалі і ўжывалі гэты тэрмін да племянных нярымлян, такіх як гуны, германцы, кельты, іберы, гельветы, фракійцы, ілірыйцы і сарматы. У ранні Новы час і часам пазней Візантыйскія грэкі выкарыстоўвалі яго для туркаў у відавочна зневажальнай форме[5][6]

Грэчаскае слова было запазычана таксама і ў арабскую мову ў форме араб. بربر‎ і выкарыстоўвалася як экзонім арабскімі заваёўнікамі для абазначэння карэнных народаў Паўночнай Афрыкі, вядомых як амазігі або берберы, прычым апошняе слова, такім чынам, ёсць кагнатам слова «варвар».

  1. Беларуска-расейскі слоўнік (Байкоў-Некрашэвіч) · Slounik.org . slounik.org. Праверана 17 красавіка 2026.
  2. варвар - Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс). verbum.by. Праверана 17 красавіка 2026.
  3. barbarian, n. & adj., Oxford English Dictionary(англ.) (3 ed.), Oxford University Press, 2023, doi:10.1093/OED/1046593542
  4. Crespo, Emilio; Giannakis, Georgios; Filos, Panagiotis (2017). Studies in Ancient Greek Dialects: From Central Greece to the Black Sea. De Gruyter. p. 218. ISBN 978-3-11-053213-5.
  5. Εκδοτική Αθηνών, ο Ελληνισμός υπό ξένη κυριαρχία: Τουρκοκρατία, Λατινοκρατία, 1980, p. 34 (грэч.).
  6. Justin Marozzi, The Way of Herodotus: Travels with the Man who Invented History, 2010, pp. 311—315.