Вілейскі краязнаўчы музей

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Вілейскі краязнаўчы музей
Вілейскі краязнаўчы музей.jpg
Профіль Гістарычны, краязнаўчы
Заснаваны 1982
Падпарадкаванасць упраўленне культуры Мінаблвыканкама.
Месцазнаходжанне Мінская вобласць, г. Вілейка, пл. Свабоды, 1, 222410
Наведвальнікі 24203 (на 1.01.2012)
Памеры фонду 25242 (на 1.01.2012)
Тэлефон (+ 01771) 56405
Дырэктар Надзея Віктараўна Аўдзей
Адкрыты 9.00–17.00, акрамя панядзелка і апошняй пятніцы месяца
vilmuseum.by

Вілейскі краязнаўчы музей — музей Вілейкі. Заснаваны на падставе Пастановы ЦК КПБ Б-44/7 ад 30 ліпеня 1982 г.[1]

Арганізаваць у Вілейцы краязнаўчны музей упершыню прапанавалі вілейскія настаўнікі Б.Фельдман і Ф.Шыраеў яшчэ ў 1941 годзе. З такой прапановай яны звярнуліся ў рэдакцыю абласной «Сялянскай газеты»:

" У музеі мы зможам убачыць рост асветы, развіцце навукі і мастацтва, прамысловасці і сельскай гаспадаркі ў нашай краіне і ў прыватнасці ў вобласці… Абласны цэнтр павінен мець свой музей… "

Першая экспазіцыя музея была створана ў 1985 годзе[1] і 7 мая музей адчыніў свае дзверы для першых наведвальнікаў[1].

Дырэктары[правіць | правіць зыходнік]

  • Шымакоўская Крысціна Браніславаўна (1983—1984 гг.),
  • Яфімава Наталля Аляксееўна (1985—1991 гг.),
  • Ігнатовіч Яўгеній Антонавіч (1992—1998 гг.),
  • Лапко Валянціна Аляксееўна (1999—2007 гг.).
  • Ганчар Сяргей Мікалаевіч (2008—2016 гг.)
  • Аўдзей Надзея Віктараўна (са снежня 2016 года па гэты час)

1 студзеня 2005 г. адбылася змена назвы на Дзяржаўная установа «Вілейскі краязнаўчы музей».

Музей размяшчаецца ў будынку, які з'яўляецца помнікам грамадзянскай архітэктуры пачатку ХХ стагоддзя.

Экспазіцыя[правіць | правіць зыходнік]

Экспазіцыя пабудавана па тэматыка-калекцыйнаму метаду і ўключае ў сябе такія раздзелы, як «Час», «Вытокі», «Вілія», «Народныя рамёствы і промыслы Вілейшчыны», «Хата», «Вайна», «Пакуты», «Вілейка», «Канстанцін Тышкевіч і яго экспедыцыя па Віліі». Такі спосаб паказу дазваляе перыядычна мяняць тэмы або калекцыі, уносіць дапаўненні.

Гісторыя і культура Вілейскага краю паказаны ад старажытных часоў да другой паловы ХХ стагоддзя. Музей захоўвае матэрыялы археалагічных раскопак паселішчаў V—I тысячагоддзя да н.э. і курганных могільнікаў І тысячагоддзя н.э. У музеі экспануюцца: нумізматычная калекцыя, у т.л. Касцяневіцкі манетны скарб ХVІІ стагоддзя, калекцыя дакументаў з царкоўных архіваў ХVІІІ-ХХ стагоддзяў, прадметы этнаграфіі, прадстаўленыя вырабамі ганчарства, ткацтва, пляцення, вышыўкі. У экспазіцыі прадстаўлены рарытэты: скарб крамянёвых нажоў эпохі неаліту, скроневыя кольцы, іншыя жаночыя ўпрыгожанні Х-ХІІ стагоддзяў, падзорная труба і чыгуннае ядро напалеонаўскай арміі (часоў вайны 1812 года), нагрудны знак памочніка вілейскага гарадскога старасты 1892 года, так званы стальны панцыр — дэталь амуніцыі панцырнай роты Чырвонай арміі 1943 года.

Агульная колькасць прадметаў музейнага фонду на 1.01.2012 года — 25242 адзінак.

У экспазіцыі размешчаны творы мастака Івана Занкавіча, майстра саломапляцення Пятра Гатоўкі, майстра разьбы па дрэве Уладзіміра Субача.

Выставачная зала імя Нікадзіма Сілівановіча.jpg

Выставачная зала імя Нікадзіма Сілівановіча[правіць | правіць зыходнік]

18 мая 1997 года паводле пастановы Вілейскага райвыканкама у асобным будынку на плошчы Свабоды адкрыта выставачная зала імя Нікадзіма Сілівановіча, акадэміка жывапісу Расійскай Акадэміі мастацтваў, ураджэнца Вілейшчыны. Папярэдне зала месцілася ў будынку Крыжаўзвядзенскага касцёла, які мясцовыя ўлады вярнулі вернікам [2].

Тут рэгулярна праходзяць выстаўкі мастакоў, фатографаў, народных майстроў, з фондаў іншых музеяў. У выставачнай зале пастаянна экспануецца копія карціны Нікадзіма Сілівановіча «Салдат з хлопчыкам» (1866), з арыгіналу, які захоўваецца ў Нацыянальным мастацкім музеі Беларусі.

Папулярызацыя краязнаўства[правіць | правіць зыходнік]

У музеі праводзяцца навукова-практычныя канферэнцыі, чытанні. Выпускаюцца краязнаўчыя зборнікі.

25 мая 2013 года ў музеі праведзеныя Першыя кандрацьеўскія чытанні «Талент, непадуладны часу», прысвечаныя Івану Кандрацьеву, ураджэнцу Вілейшчыны, рускаму паэту і пісьменніку, аўтару сусветна вядомай песні «По диким степям Забайкалья». Чытанні арганізаваныя Міністэрствам культуры, Беларускім дзяржаўным універсітэтам культуры і мастацтваў і Вілейскім райвыканкамам.[3][4]

Разам з «Рэгіянальнай газетай» рэалізуе праект пад назвай «Найцікавейшыя экспанаты», паводле якога журналіст Алесь Высоцкі расказвае аб экспанатах музея, якія могуць выклікаць найбольшую цікавасць наведнікаў.[5][6]

Асветніцкая дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

Музей вядзе асветніцкую дзейнасць, накіраваную на дзіцячую і моладзевую аўдыторыю. У 2011—2012 ва ўстанове прайшоў цыкл культурна-адукацыйных лекцый аб сучасным мастацтве «Арт-Вілейка».[7]

Ініцыятарам праекта «Арт-Вілейка» — настаўніца вілейскай гімназіі № 2 Святлана Чабатар. «Арт-Вілейка» ставіла за мэту далучыць людзей да мастацтва, зрабіць зрэз патэнцыяльнай аўдыторыі: даведацца, хто цікавіцца мастацтвам у рэгіёне. Лекцыі адбываліся раз на месяц на працягу года.

Праект «Гістарычныя вандроўнічкі». Заняткі-гульні для выхаванцаў дзіцячых садкоў і вучняў пачатковай школы і ў выглядзе заняткаў-лекцый для вучняў старэйшых класаў. Праводзіўся ў 2008—2009 навучальным годзе. У забаўляльнай форме гульні дзецям давалі першапачатковыя веды па беларускай культуры, традыцыях і абрадах, народных промыслах і рамёствах, беларускаму фальклору.

Захаванне фальклору і народных традыцый[правіць | правіць зыходнік]

У 2007 годзе у музеі пачала працаваць студыя вілейскіх народных абрадаў і традыцый «Краявід», якая ў 2010 годзе атрымала званне «народны аматарскі калектыў» [8].

Сваю дзейнасць студыя пачала з этнаграфічных экспедыцый па збіранню ўзораў народных абрадавых і святочных песень, запісу легендаў і паданняў, якія бытавалі і бытуюць на Вілейшчыне, збору прадметаў побыту, ткацтва, салома- і лозапляцення. Удзельнікі студыі праехалі дзесяткі вёсак Вілейскага раёна, запісалі вясельныя, купальскія, пятроўскія, веснавыя, восеньскія і інш. песні.

Студыяй запісаны абрад «Вянок» народнага вяселля, зроблены апісанні найбольш значных этапаў вяселля на Вілейшчыне, сабрана прадметы (адзенне, музычныя інструменты, папяровыя кветкі для вяночка маладой, шаргуны для вясельных коней і інш.), якія выкарыстоўваліся на вяселлі, фотаздымкі вяселляў канца ХІХ-ХХ ст.ст. Была вывучана навуковая літаратура, што змяшчае запісы даследчыкаў народнай культуры ў рэгіёне.

Удзельнікі студыі запісваюць успаміны аб тым, як праходзілі абрады на Вілейшчыне, якія рэчы ў іх выкарыстоўваліся і якую сімвалічную і семантычную значнасць яны мелі.

На падставе сабранага багатага матэрыялу складаюцца сцэнарыі абрадаў і святаў. Праводзіцца абрад вілейскага народнага вяселля «Горка — па-беларуску», які ладзіцца у музеі ў беларускай хатцы і на культурна-турыстычным аб'екце «Вільянін хутар». У абрадзе ўдзельнічаюць маладыя і госці вяселля.

Супрацоўнікі музея[правіць | правіць зыходнік]

  • Надзея Віктараўна Аўдзей, дырэктар музея
  • Анастасія Міхайлаўна Гіль, навуковы супрацоўнік па ахове помнікаў
  • Андрэй Юр'евіч Каркотка, навуковы супрацоўнік
  • Вольга Аляксандраўна Коласава, старшы навуковы супрацоўнік
  • Алена Валянцінаўна Стрэж, галоўны захавальнік фондаў
  • Віктар Баляслававіч Тонкавіч, навуковы супрацоўнік
  • Барыс Барысавіч Цітовіч, навуковы супрацоўнік

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]