Гемэрытрын

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Структурная схема бялку гемэрытрына

Гемэрытрын (ад стар.-грэч.: αἷμα — кроў і стар.-грэч.: ερυθρός — чырвоны) — алігамерны жалезаўтрымальны бялок класа металапратэінаў, выяўлены ў крыві некаторых бесхрыбетных жывёл. Здольны зварачальна звязвацца з кіслародам, забяспечваючы яго перанос у тканкі. Гемэрытрын выкарыстоўваецца для транспарту кіслароду ў крыві плечаногіх, сіпункулід, прыяпулід, некаторых кольчатых чарвякоў (паліхет). Акрамя таго, гемэрытрын выяўлены ў метанатрофнай бактэрыі Methylococcus capsulatus. Міягемэрытрын — аналаг міяглабіну хрыбтовых, выяўляецца ў цягліцах некаторых марскіх бесхрыбетных.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

  • 1HMD — будова дэоксі-формы гемэрытрыну сіпункуліды Themiste dyscrita на PDB
  • 1HMO — будова аксігеніраванай формы гемэрытрыну Themiste dyscrita на PDB
  • 2MHR — будова азіда-мет-міягемэрытрыну Themiste zostericola на PDB
  • IPR002063 — апісанне на InterPro
Wiki letter w.svg На гэты артыкул не спасылаюцца іншыя артыкулы Вікіпедыі,
калі ласка, карыстайцеся падказкай і пастаўце спасылкі ў адпаведнасці з прынятымі рэкамендацыямі.