Гімн Чылі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Himno Nacional de Chile
Імна Насьяналь дэ Чыле
Нацыянальны гімн Чылі
Аўтар слоў Эўсебіа Лілья, 1847
Кампазітар Рамон Карнісер, 1827
Краіна Flag of Chile.svg Чылі
Зацверджаны 1828
Гімн у выкананні духавага аркестра ВМС ЗША

Нацыянальны гімн Чылі (ісп.: Himno nacional de Chile) — дзяржаўны гімн Чылі, зацверджаны ў 1828 годзе, стаў другім гімнам краіны, да 1847 захоўваючы словы ранейшага гімна.

Тэкст гімна[правіць | правіць зыходнік]

Нацыянальны гімн Чылі

На іспанскай[правіць | правіць зыходнік]


Dulce Patria, recibe los votos
con que Chile en tus aras juró
que o la tumba serás de los libres
o el asilo contra la opresión.

I
Ha cesado la lucha sangrienta;
ya es hermano el que ayer invasor;
de tres siglos lavamos la afrenta
combatiendo en el campo de honor.
El que ayer doblegábase esclavo
hoy ya libre y triunfante se ve;
libertad es la herencia del bravo,
la Victoria se humilla a su pie.

II
Alza, Chile, sin mancha la frente;
conquistaste tu nombre en la lid;
siempre noble, constante y valiente
te encontraron los hijos del Cid.
Que tus libres tranquilos coronen
a las artes, la industria y la paz,
y de triunfos cantares entonen
que amedrenten al déspota audaz.

III
Vuestros nombres, valientes soldados,
que habéis sido de Chile el sostén,
nuestros pechos los llevan grabados;
los sabrán nuestros hijos también.
Sean ellos el grito de muerte
que lancemos marchando a lidiar,
y sonando en la boca del fuerte
hagan siempre al tirano temblar.

IV
Si pretende el cañón extranjero
nuestros pueblos, osado, invadir;
desnudemos al punto el acero
y sepamos vencer o morir.
Con su sangre el altivo araucano
nos legó, por herencia, el valor;
y no tiembla la espada en la mano
defendiendo, de Chile, el honor.

V
Puro, Chile, es tu cielo azulado,
puras brisas te cruzan también,
y tu campo de flores bordado
es la copia feliz del Edén.
Majestuosa es la blanca montaña
que te dio por baluarte el Señor,
y ese mar que tranquilo te baña
te promete futuro esplendor.

VI
Esas galas, ¡oh, Patria!, esas flores
que tapizan tu suelo feraz,
no las pisen jamás invasores;
con su sombra las cubra la paz.
Nuestros pechos serán tu baluarte,
con tu nombre sabremos vencer,
o tu noble, glorioso estandarte,
nos verá, combatiendo, caer.