Гімн Аргенціны

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Himno Nacional Argentino
Імна Насьёналь Архентына
Нацыянальны гімн Аргенціны
Аўтар слоў Вісентэ Лопес і Планес, 1812
Кампазітар Блас Парэра, 1812
Краіна Flag of Argentina.svg Аргенціна
Зацверджаны 1813

Гімн Аргенціны — дзяржаўны гімн Аргенціны. Словы аргенцінскага нацыянальнага гімна былі напісаныя Вісентэ Лопес-і-Планесам, музыка - Бласам Парэра. Песня была прынята ў якасці нацыянальнага гімна 11 мая 1813 года, праз тры гады пасля фармальнага абвяшчэння незалежнасці ад Іспаніі. 11 мая з'яўляецца ў Аргенціне Днём Гімна.

Гісторыя стварэння[правіць | правіць зыходнік]

24 мая 1812 года Вінцэнтэ Лопес наведаў спектакль «El 25 de Mayo» , прысвечаны рэвалюцыі 25 мая 1810 года. П'еса , напісаная Луісам Амбросіа Марантэ, завяршалася акцёрскім спевам гімна. Лопес адчуў натхненне, і ў тую ж ноч напісаў першыя строфы вершаў, якія пасля замянілі словы Марантэ, для якіх Блас Парэра пісаў музыку.

11 мая 1813 года Генеральны заканадаўчы сход (часовы ўрад) ухваліў у якасці гімна тэкст «Marcha Patriótica» («Патрыятычны марш»), і даручыў кампазітару Бласу Парэра напісаць для іх музыку. Парэра адмовіўся пісаць музыку - словы гімна ўтрымлівалі выпады ў дачыненні да Іспаніі, а Парэра быў іспанцам і баяўся рэакцыі караля. Пасля адмовы, ён быў пасаджаны ў турму, дзе пад пагрозай смяротнага пакарання быў ​​вымушаны напісаць музыку. Партытура была завершана ў адну ноч - Парэра скапіяваў фрагменты твораў, створаных ім раней для тэатральных спектакляў. Пасля гэтага, ён быў вызвалены і пасля пакінуў Аргенціну - доўгія гады пражыў у Рыа-дэ-Жанейра і Іспаніі, дзе памёр.

Скончаная версія ўпершыню была выкананая 14 мая 1813 года ў доме арыстакрата Марыкіта Санчэс дэ Томпсана. Публічнае выкананне гімна адбылося 25 мая таго ж года на начным патрыятычным сходзе ў тэатры ў Буэнас-Айрэсе. Першапачаткова гімн называўся «Canción Patriótica Nacional» («Нацыянальная патрыятычная песня"), а пазней проста «Canción Patriótica» («Патрыятычная песня») У 1847 годзе гімн быў выдадзены пад назвай «Himno Nacional Argentino» («Аргенцінскі нацыянальны гімн» ), і захоўвае гэтую назву да сённяшняга дня.

Тэкст гімна[правіць | правіць зыходнік]

Сучасная версія[правіць | правіць зыходнік]

Іспанскі тэкст Англійскі пераклад
Oíd, mortales, el grito sagrado:

«¡Libertad, libertad, libertad!»
Oíd el ruido de rotas cadenas,
ved en trono a la noble igualdad.

Ya su trono dignísimo abrieron
las Provincias Unidas del Sud
y los libres del mundo responden:
«Al gran pueblo argentino, ¡salud!»
Y los libres del mundo responden:
«Al gran pueblo argentino, ¡salud!»
Y los libres del mundo responden:
«Al gran pueblo argentino, ¡salud!»

Mortals! Hear the sacred cry:

«Freedom, freedom, freedom!»
Hear the noise of broken chains,
see the noble Equality enthroned.

The United Provinces of the South
have now opened their very honorable throne.
And the free people of the world reply:
«We salute the great people of Argentina!»
And the free people of the world reply:
«We salute the great people of Argentina!»
And the free people of the world reply:
«We salute the great people of Argentina!»

Estribillo

Sean eternos los laureles
que supimos conseguir,
que supimos conseguir.
Coronados de gloria vivamos…
¡o juremos con gloria morir!,
¡o juremos con gloria morir!,
¡o juremos con gloria morir!

Chorus

May the laurels be eternal
the ones we managed to win,
the ones we managed to win.
Let us live crowned with glory…
or swear to die gloriously!
Or swear to die gloriously!
Or swear to die gloriously!

Першапачатковая версія[правіць | правіць зыходнік]

Першапачатковая версія «Marcha Patriótica»:

Іспанскі тэкст Англійскі пераклад
Oíd, mortales, el grito sagrado:

Libertad, libertad, libertad.
Oíd el ruido de rotas cadenas,
Ved en trono a la noble igualdad.
Se levanta a la faz de la Tierra
una nueva y gloriosa Nación,
coronada su sien de laureles,
y a sus plantas rendido un león.

Mortals! Hear the sacred cry:

Freedom, freedom, freedom!
Hear the noise of broken chains,
see noble Equality enthroned.
Rises to the heights of the Earth
a new and glorious nation,
its head crowned with laurels,
and at her feet lying a Lion.

Coro

Sean eternos los laureles,
que supimos conseguir.
Coronados de gloria vivamos…
o juremos con gloria morir.

Chorus

May the laurels be eternal,
the ones we managed to win.
Let us live crowned with glory…
or swear to die gloriously.

De los nuevos campeones los rostros

Marte mismo parece animar
la grandeza se anida en sus pechos:
a su marcha todo hacen temblar.
Se conmueven del Inca las tumbas,
y en sus huesos revive el ardor,
lo que va renovando a sus hijos
de la Patria el antiguo esplendor.

From the new Champions their faces

Mars himself seems to encourage
Greatness nestles in their bodies:
at their march they make everything tremble.
The dead Inca are shaken,
and in their bones the ardour revives
which renews their children
of the Motherland the ancient splendour.

Pero sierras y muros se sienten

retumbar con horrible fragor:
todo el país se conturba por gritos
de venganza, de guerra y furor.
En los fieros tiranos la envidia
escupió su pestífera hiel;
su estandarte sangriento levantan
provocando a la lid más cruel.

Mountain ranges and walls are felt

to resound with horrible din:
the whole country is disturbed by cries
of revenge, of war and rage.
In the fiery tyrants the envy
spit the pestipherous bile;
their bloody standard they rise
provoking the most cruel combat.

¿No los véis sobre México y Quito

arrojarse con saña tenaz
y cuál lloran, bañados en sangre,
Potosí, Cochabamba y La Paz?
¿No los véis sobre el triste Caracas
luto y llantos y muerte esparcir?
¿No los véis devorando cual fieras
todo pueblo que logran rendir?

Don’t you see them over Mexico and Quito

throwing themselves with tenacious viciousness?
And who they cry, bathed in blood,
Potosí, Cochabamba and La Paz?
Don’t you see them over sad Caracas
spreading mourning and weeping and death?
Don’t you see them devouring as wild animals
all people who surrender to them?

A vosotros se atreve, argentinos,

el orgullo del vil invasor;
vuestros campos ya pisa contando
tantas glorias hollar vencedor.
Más los bravos, que unidos juraron
su feliz libertad sostener,
a estos tigres sedientos de sangre
fuertes pechos sabrán oponer.

To you it dares, Argentinians,

the pride of the vile invader;
your fields it steps on, retelling
so many glories as winner.
But the brave ones, that united swore
their merry freedom to sustain,
to those blood-thirsty tigers
bold breasts they will know to oppose.

El valiente argentino a las armas

corre ardiendo con brío y valor,
el clarín de la guerra, cual trueno,
en los campos del Sud resonó.
Buenos Ayres se opone a la frente
de los pueblos de la ínclita unión,
y con brazos robustos desgarran
al ibérico altivo león.

The valiant Argentinian to arms

runs burning with determination and bravery,
the war bugler, as thunder,
in the fields of the South resounds.
Buenos Ayres opposes, leading
the people of the illustrious Union,
and with robust arms they tear
the arrogant Iberian lion.

San José, San Lorenzo, Suipacha,

ambas Piedras, Salta y Tucumán,
La Colonia y las mismas murallas
del tirano en la Banda Oriental.
Son letreros eternos que dicen:
aquí el brazo argentino triunfó,
aquí el fiero opresor de la Patria
su cerviz orgullosa dobló.

San José, San Lorenzo, Suipacha,

both Piedras, Salta and Tucumán,
La Colonia and the same walls
of the tyrant in the Banda Oriental.
They are eternal signboards they say:
here the Argentinian arm found triumph,
here the fierce oppressor of the Motherland
his proud neck bent.

La victoria al guerrero argentino

con sus alas brillante cubrió,
y azorado a su vista el tirano
con infamia a la fuga se dio.
Sus banderas, sus armas se rinden
por trofeos a la libertad,
y sobre alas de gloria alza el pueblo
trono digno a su gran majestad.

Victory to the Argentine warrior

covered with its brilliant wings,
and embarrassed at this view the tyrant
with infamy took to flight.
Its flags, its arms surrender
as trophies to freedom,
and above wings of glory the people rise
the worthy throne of their great majesty.

Desde un polo hasta el otro resuena

de la fama el sonoro clarín,
y de América el nombre enseñando
les repite: «¡Mortales, oíd!:
ya su trono dignísimo abrieron
las Provincias Unidas del Sud».
Y los libres del mundo responden:
"Al gran pueblo argentino, ¡salud!

From one pole to the other resounds

the fame of the sonorous bugler,
and of America the name showing
they repeat «Mortals, hear:
The United Provinces of the South
have now displayed their most honorable throne».
And the free people of the world reply:
«We salute the great people of Argentina!»

Sean eternos los laureles

que supimos conseguir.
Coronados de gloria vivamos…
¡o juremos con gloria morir!

May the laurels be eternal,

that we knew how to win.
Let us live crowned with glory…
or swear to die gloriously!