Дачка

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Маці і дзве дачкі

Дачка — дзяўчынка, ці жанчына ў адносінах да бацькоў. Няродная дачка для аднаго з сужэнцаў, якая нарадзілася ад папярэдняга шлюбу другога сужэнца — падчарка. У выпадку, калі дзіця не з'яўляецца роднай ні аднаму з бацькоў, выкарыстоўваецца тэрмін «прыёмная дачка».

Права[правіць | правіць зыходнік]

У старажытных Афінах права атрымання ў спадчыну пераходзіла да дачок пры адсутнасці мужчынскіх нашчадкаў, але найбліжэйшы сваяк мужчынскага полу мог выявіць на яе дамаганні, нават аспрэчваючы яе ў мужа, за якога яна выйшла да атрымання наследнай маёмасці. Немаёмная дачка-спадчынніца мела права патрабаваць, каб бліжэйшы сваяк альбо даў ёй пасаг, альбо ажаніўся на ёй. Апекай дачок-спадчынніц займаўся архонт, які мог спагнаць пеню за крыўды сам або ў судзе. Салонава заканадаўства дазваляла завяшчанне, калі сыходныя нашчадкі памерлага былі толькі жаночыя, але нашчадкі павінны былі ажаніцца на дочках памерлага.

Роднасныя адносіны
Катэгорыя:Сям'я

МужЖонкаБацькаМаціДзедБабуляБратСястраЗводны братСынДачкаПасынакПадчаркаДзядзькаЦёткаСватЦешчаУнучатая пляменніцаКумКума