Джуліян Барнс

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Джуліян Барнс
Julian Patrick Barnes
Julian Barnes in 2019 02.jpg
Асабістыя звесткі
Імя пры нараджэнні Джуліян Патрык Барнс
Псеўданімы Дэн Кавана
Дата нараджэння 19 студзеня 1946(1946-01-19)[1][2][…] (74 гады)
Месца нараджэння
Грамадзянства
Жонка Pat Kavanagh[d]
Альма-матар
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці пісьменнік, раманіст
Гады творчасці 1977 — наш час
Кірунак постмадэрнізм
Жанр раман
Грамадская дзейнасць
Член у
Узнагароды
Афіцыйны сайт
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

Джуліян Барнс (англ.: Julian Barnes; 19 студзеня 1946[7]) — англійскі пісьменнік, эсэіст, літаратурны крытык, адзін з бачных прадстаўнікоў літаратуры постмадэрнізму. Лаўрэат Букераўскай прэміі за 2011 год[8].

Біяграфія і творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Джуліян Барнс нарадзіўся ў Лестэры (Англія) 19 студзеня 1946 года. Ён атрымаў адукацыю ў Школе Лонданскага Сіці з 1957 да 1964 год. Пасля заканчэння школы ён паступае ў каледж «Магдалена» Оксфардскага ўніверсітэта. Скончвае яго У 1968 годзе з адзнакаю па кафедры сучасных заходнееўрапейскіх моў. Пасля гэтага працаваў лексікографам для Оксфардскага англійскага дадатку Слоўніка на працягу трох гадоў. У 1977 годзе Барнс пачаў працаваць рэцэнзентам і літаратурным рэдактарам для New Statesmen і New Review. З 1979 да 1986 года ён працаваў тэлекрытыкам, спачатку для New Statesmen і затым для the Observer.

Першымі літаратурным досведам сталі дэтэктыўныя аповеды, якія Барнс публікаваў пад псеўданімам Дэн Кавана. Пасля шэрагу публікацый у літаратурных альманахах — надрукаваў свой першы раман «метралэнд», як узнагароджаны прэміяй Сомерсэта Моэма. Раман распавядае пра лёс пакалення бунтароў і нігілістаў 60-х гадоў.

Раман «Гісторыя свету ў 10½ частках» (1989) з'явіўся сапраўднай падзеяй у літаратуры. Напісаны ў жанры антыўтопіі, раман шукае адказы на шэраг філасофскіх пытанняў пра сутнасць чалавека, пра яго мінулае, сапраўднае і будучае.

Сярод твораў Барнса ёсць навелы пра каханне, напрыклад «Да таго, як яна сустрэла мяне», «Каханне і гэтак далей». Раман «Чыюк Флабера» ўяўляе сабой цікавае даследаванне пра ролю аўтара ў творчым працэсе.

Джуліян Барнс стаў героем кнігі «Дзённік Брыджэт Джонс», дзе ён быў прадстаўлены рафінаваным інтэлектуалам, які холадна ўзвышаецца над ардынарнасцю.

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Барнс тройчы за сваю творчую кар'еру трапляў у шортаў-ліст Букераўскай прэміі. Характэрна, што некаторыя расійскія выдавецтвы не першы год хібна ўяўляюць Барнса як лаўрэата гэтай прэміі. У 2005 годзе на сушуканне Букера быў высунуты раман «Артур і Джордж». Англійскія букмекеры лічылі Барнса фаварытам, аднак стаць пераможцам яму было не наканавана.

  • Прэмія Самерсэта Моэма (Somerset Maugham Award), 1981, за раман «метралэнд»
  • Geoffrey Faber Memorial Prize, 1985, за раман «Чыюк Флабера»
  • E. M. Forster Award, 1986
  • Prix Médicis, 1986, за раман «Чыюк Флабера»
  • Chevalier of the Ordre des Arts et des Lettres, 1988
  • Prix Femina Étranger, 1992, за раман «Як усё было»
  • Shakespeare Prize, 1993
  • Officer of the Ordre des Arts et des Lettres, 1995
  • Аўстрыйскай дзяржаўнай прэміі па еўрапейскай літаратуры (Austrian State Prize for European Literature), 2004
  • Commander of the Ordre des Arts et des Lettres, 2004

Творы[правіць | правіць зыходнік]

Раманы і аповеды[правіць | правіць зыходнік]

  • 1980 «метралэнд» (Metroland)
  • 1982 Да таго, як яна мяне сустрэла (Before She Met Me)
  • 1984 «Чыюк Флабера» (Flaubert’s Parrot)
  • 1986 «Гледзячы на сонца» (Staring at the Sun)
  • 1989 «Гісторыя свету ў 10½ частках» (A History of the World in 10½ Chapters)
  • 1991 «Як усё было» (Talking it Over)
  • 1992 «Дзікабраз» (The Porcupine)
  • 1996 «Па той бок Ла-Манша» (Cross Channel) - аповеды
  • 1998 «Англія, Англія» (England, England)
  • 2000 «Каханне і гэтак далей» (Love, Etc.)
  • 2004 «Лімонны стол» (The Lemon Table) - аповеды
  • 2005 «Артур і Джордж» (Arthur & George)
  • 2008 «Няма чаго баяцца» (Nothing to Be Frightened Of) - мемуары
  • 2008 «Усходні вецер» (East Wind) - аповеды
  • 2011 «Пульс» (Pulse) - аповеды
  • 2011 «Адчуванне канца» (The Sense of an Ending)

Пад псеўданімам Дэн Кавана[правіць | правіць зыходнік]

  • 1980 «Дафі» (Duffy)
  • 1981 «Флідл Сіці» (Fiddle City)
  • 1985 «Падвяргаючыся нападкам» (Putting the Boot In)
  • 1987 «Паходзячы на сабак» (Going to the Dogs)

Дакументальная проза[правіць | правіць зыходнік]

  • 1995 «Лісты з Лондана» (Letters from London)
  • 2002 «Хачу заявіць» (Something to Declare)
  • 2003 «Педант на кухні» (The Pedant in the Kitchen)

Зноскі

  1. Julian Barnes // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. Julian Barnes // Internet Speculative Fiction Database — 1995. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. Julian Barnes // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. http://www.theguardian.com/books/2008/jun/10/julianbarnes
  5. http://www.nytimes.com/1985/03/10/books/obsessed-with-the-hermit-of-croisset.html
  6. http://www.nytimes.com/1986/12/28/books/barnes-before.html
  7. Біяграфія Джуліяна Барнса(англ.) 
  8. Букера-2011 атрымаў брытанскі пісьменнік Джуліян Барнс, Наша Ніва, 19 кастрычніка 2011.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Шаблон:Букераўская прэмія