Дом Намікоса

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Славутасць
Дом Намікоса
руск.: Дом Номикоса
47°12′36″ пн. ш. 38°56′24″ у. д.HGЯO
Краіна Расія
Горад Таганрог, вуліца Грэчаская, 53
Архітэктурны стыль цагляны стыль[1]
Заснавальнік купец Мікалай Міхайлавіч Ламбока
Дата заснавання трэцяя чвэрць XIX стагоддзя
Статус аб'ект культурнай спадчыны

Дом Намікосааб'ект культурнай спадчыны рэгіянальнага значэння другой паловы XIX стагоддзя ў горадзе Таганрогу Растоўскай вобласці. Знаходзіцца па адрасе вуліца Грэчаская, 53[2]. Ставіцца да помнікаў гісторыі і культуры[1].

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Дом па вуліцы Грэчаскай, 53 у горадзе Таганрогу з'явіўся ў трэцяй чвэрці XIX стагоддзя. Ён быў пабудаваны для сям'і часовага купца II гільдыі Мікалая Міхайлавіча Ламбока. У яго і ў яго жонкі Паўліны Васільеўны было некалькі дзяцей. Вядома пра нараджэнне першага дзіцяці — сына Васіля — 31 студзеня 1867 года, праз пару гадоў з'явілася дачка Марыя.

У 1866—1867 годзе дом па вуліцы Грэчаскай, 53 быў прададзены і перайшоў ва ўласнасць Каламіры Васільеўны — жонкі Антона Дзмітрыевіча Намікос. У дакументах першай паловы XIX стагоддзя захавалася інфармацыя, якая, магчыма, тычыцца Антона Дзмітрыевіча: ёсць запіс пра нараджэнне 1 жніўня 1831 года і пра хрышчэнне 16 жніўня таго ж года хлопчыка Антонія — сына Андрэя Рыгоравіча Наміко і Яфіміі Ларыёнаўны.

Сям'я ж самога Антона і Каламіры Намікос была шматдзетнай: вядома пра нараджэнне дзяцей, якія атрымалі імёны Васіля, Каліёпы, Кацярыны, Міхаіла, Евангеллі і Аляксандра. Старэйшы сын Васіль быў народжаны ў 1884 годзе, Аляксандр і Евангелля былі двайнятамі. Каламіра Намікос сур'ёзна займалася перабудовай набытага дома і дамаглася ў гэтым вынікаў. Яе муж вёў у горадзе актыўную дзейнасць — заснаваў макаронную фабрыку, а потым і вальцавы млын — яго ён пабудаваў у 1882 годзе. Прадукцыя, якая выраблялася на яго прадпрыемствах, прызнавалася такой, што мела высокую якасць і была ганаравана некалькіх узнагарод[3]. Пра самага ўласніка вядомыя цікавыя падрабязнасці: ён валодаў вясёлым норавам і быў трапным стралком, заснаваў трэцюю ў горадзе кіназалу «Ілюзіён», якая, праўда, праіснаваў зусім нядоўга[4].

Памёр Антон Намікос 12 сакавіка 1894 года. З 1912 года часткова яго дом быў заняты частку агентурна-камісійнай канторай таганрожца па прозвішчы Панагіёта. У 1920 годзе будынак займала прафесійная медычная школа, у розны час званая медычным тэхнікумам, медычным вучылішчам і фельчарска-акушэрскай школай.

Дом купца Намікос да 1925 года прыналежаў яго нашчадкам. У 1941 годзе тут быў адкрыты публічны дом[3]. З 1992 года дом будынак ставіцца да спіса аб'ектаў культурнай спадчыны рэгіянальнага значэння, у доме месціцца «Спецпраекттрэст»[2].

Апісанне[правіць | правіць зыходнік]

Вуглавы двухпавярховы дом, якаія быў пабудаваны ў цагляным стылі. У пачатку XX стагоддзя з'явілася дадатковае архітэктурнае афармленне ў выглядзе гаўбца і вежкі. Упрыгожваннем фасада сталі замкавыя камяні, сандрыкі і цагляныя ліштвы. Вокны на другім паверсе створаны ў паўцыркулярнай форме і апраўлены трохчвартковымі цаглянымі калонамі. Фігурныя і паўцыркулярныя франтоны мясцуюцца над карнізам з сухарыкам[1].

Зноскі