Камуністычная вуліца (Полацк)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
Вуліца Камуністычная
Полацк
Фатаграфія
Агульная інфармацыя
Краіна Беларусь
Рэгіён Віцебская вобласць
Горад Полацк
Мікрараён Цэнтр
Працягласць 1240 м
Ранейшыя назвы Азаравая, Азараўская
Паштовы індэкс 211415
Commons-logo.svg Вуліца Камуністычная на Вікісховішчы

Камуністычная вуліца — вуліца ў цэнтры Полацка.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Вуліца тут існавала яшчэ ў ХІІ стагоддзі[1]. У раёне будынка па вуліцы Камуністычнай, 11 быў зафіксаваны культурны пласт глыбінёй 2,85 м. Знойдзеная кераміка датавана ХІ—ХІІІ стагоддзямі. Зроблена выснова аб існаванні ў ХІ—ХІІІ стагоддзях на гэтай частцы горада пасадскай тэрыторыі[1].

Паводле актавых кніг 1650 і 1656—1657 гадоў, вуліца Азаравая заканчвалася каля астрога (Ніжняга замка). У актавай кнізе 1721 года пазначана, што вуліца Азаравая перасякае былы гарадскі паркан. На ёй былі размешчаны Андрэеў млын і цагельня. Паводле запісу ў кнізе 1779 года, вуліца Азаравая цягнулася ад Ніжняга замка да валатовак паралельна вуліцы Баравой[1].

На пачатак XX стагоддзя насіла назву Азараўская (Азаравая)[1][2].

7 снежня 1918 года на мітынгу ў актавай залі былога кадэцкага корпуса была аб’яўлена сумесная пастанова павятовага камітэта РКП(б), Рэўкама і павятовага выканкама аб змене назвы на «вуліца Камуністычная»[3].

Апісанне[правіць | правіць зыходнік]

Вуліца цягнецца ад вуліцы Еўфрасінні Полацкай на захадзе да вуліцы Юбілейнай на ўсходзе.

Забудова[правіць | правіць зыходнік]

Вуліца пачынаецца з бакавога фасада будынка Полацкага райвыканкама, пабудаванага ў якасці будынка абкама КПБ Полацкай вобласці.

  • № 7 — Полацкая дзіцячая школа мастацтваў
  • № 11 — Цэнтральная гарадская паліклініка
  • № 13 — Гімназія № 1
  • № 31 — Школа № 1

Факты[правіць | правіць зыходнік]

У 1967 годзе ў пачатку вуліцы Камуністычнай быў збудаваны першы ў горадзе панэльны дом № 4. Але паставілі яго так, што цалкам перакрылі вуліцу Крыжовую[4].

У 1990 годзе дзеля спраставання вуліцы Камуністычнай быў разбураны дом купца Мінца (ХІХ ст.), які меў адрас вул. Сака і Ванцэці (зараз вул. Леніна) 13. Матывацыя гарадскога начальніка К. Л. Хоміча была наступнай: «каб прадоўжыць справу Скарыны» (на той час у будынку месьцілася гарадская друкарня). Дом разбурылі і цяпер на ягоным месцы невялічкі скверык, які мае неафіцыйную назву «Дзяржынец», бо ім апякуецца вядомая ўстанова[4].

У 2000 і 2007 гадах быў праведзены археалагічны нагляд за пракладаннем інжынерных сетак у раёне плошчы Ф. Скарыны і па вуліцы Камуністычнай, 15. Удакладнена ўсходняя мяжа Вялікага пасада, на пазначанай тэрыторыі культурных напластаванняў ранейшых за канец XVII стагоддзя не выяўлена[1].

Паркан Вялікага пасада перасякаў сучасную вуліцу ў раёне паміж гімназіяй № 1 і кінатэатрам «Радзіма»[2].

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Д. У. Дук. Полацк і палачане (IX – XVIII стст.) (бел.) . — ПДУ. — Наваполацк, 2010. — 180 с. — ISBN 978-985-531-122-6.
  2. 2,0 2,1 Л. Ф. Данько, А. И. Судник. Путоводитель по городу Полоцку 1910 года. Выпуск 8 (руск.) . — Полоцкое книжное издательство. — Полоцк, 2009. — 45 с. — ISBN 978-985-6936-02-2.
  3. Первые революционные преобразования(руск.) .
  4. 4,0 4,1 Баўтовіч, Міхась Вулкі і камяніцы(бел. (тар.)) .