Каралеўшчына

Сумы, закладзеныя на каралеўшчынах (каралеўскіх уладаннях) Кароны Каралеўства Польскага паводле ваяводстваў у 1569 годзе (у «чырвоных злотых»)

Колькасць гарадскіх і вясковых дымаў у каралеўшчынах I Рэчы Паспалітай паводле статыстычнага перапісу Фрыдэрыка Машынскага, 1789 год

Працэнтная доля каралеўшчын адносна плошчы рэгіёнаў Рэчы Паспалітай

Карале́ўшчына — у Каралеўстве Польскім і Рэчы Паспалітай непасрэдныя ўладанні дзяржавы ў асобе манарха.

З XV стагоддзя каралеўшчыны часта аддаваліся ў трыманне прыватным асобам (дзяржаўцам, старастам, намеснікам, цівунам) як дзяржавы, староствы, а часцей — у заклад (заставу).

У ВКЛ назва «каралеўшчына» ўжывалася для абазначэння велікакняжацкіх уладанняў і стала пашыранай пасля Люблінскай уніі 1569 года. У канцы XVI стагоддзя некаторыя каралеўшчыны былі вылучаны для задавальнення патрэб каралеўскага двара і каралеўскага скарбу; яны атрымалі назву эканомій.

Літаратура

• Каралеўшчына // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (гал. рэд.) і інш.; маст. З. Э. Герасімовіч. — Мн.: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. — Т. 2: Кадэцкі корпус — Яцкевіч. — С. 47. — 792 с. — ISBN 985-11-0378-0 (т. 2), ISBN 985-11-0315-2.
• В. С. Пазднякоў. Каралеўшчына // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 8: Канто — Кулі / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1999. — Т. 8. — С. 51. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0144-3 (т. 8).