Карбанарый

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

Карбанарыі (італ.: carbonaro) — члены таемнага, строга заканспіраванага таварыства ў Італіі ў 18071832 гг.

Сцяг карбанарыяў

Карбанарый па-італьянску азначае «вугальшчык». Гэта назва звязана з тым, што ў таварыстве карбанарыяў нароўні з іншымі абрадамі існаваў рытуал спалення драўнянага вугля, які сімвалізаваў духоўнае ачышчэнне членаў таварыства.

Палітычная праграма карбанарыяў уключала барацьбу за канстытуцыйныя пераўтварэнні. Найважнейшым пунктам гэтай праграмы было патрабаванне нацыянальнай незалежнасці, а таксама адзінства Італіі. Выразнай праграмы аб'яднання краіны ў карбанарыяў не мелася. Адны з іх намерваліся захапіць уладу шляхам ваеннага перавароту. Іншыя бачылі асноўную перашкоду да аб'яднання краіны ў аўстрыйскім валадарстве і прапанавалі засяродзіць высілкі на барацьбе з ім. У гады напалеонаўскага панавання карбанарыям дапамагалі англічане, якія забяспечвалі іх зброяй. Аднак у першы час рух карбанарыяў не сустрэў шырокай падтрымкі ў насельніцтва. Рух карбанарыяў актывізавалася ў 1820-х гг. Карбанарыі ўзначальвалі рэвалюцыі 1820—1821 гг, у паўстанні праславіліся Браты Капацолі. у Каралеўстве абедзвюх Сіцылій і ў П'емонце, удзельнічалі ў рэвалюцыі 1831 г. у дзяржавах Цэнтральнай Італіі.

Арганізацыі карбанарыяў (са сваімі спецыфічнымі мэтамі) існавалі таксама у Францыі, Швейцарыі і на Балканах.

Цікавыя факты[правіць | правіць зыходнік]

У 1820 годзе па лжывым абвінавачванні пра ўдзел у змове карбанарыяў у турме на востраве Мурана правёў сем месяцаў будучы італьянскі сенатар Джавані Арывабенэ.

Зноскі