Лаадыка Кападакійская

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Лаадыка Кападакійская
 
Дзейнасць манарх, прынцэса
Нараджэнне II стагоддзе да н.э.
Смерць I стагоддзе да н.э.
Бацька Мітрыдат V Эвергет
Маці Лаадыка VI[d]
Муж Арыярат VI
Дзеці Арыярат VII, цар кападокійскі, Арыярат VIII і Nysa[d]

Лаадыка (па-старажытнагрэчаску: Λαοδίκη) — сястра цара Понта Мітрыдата VI Еўпатара (каля 120—63 да н.э.) і жонка цара Кападокіі Арыярата VI (130—116 да н.э.).

Муж Лаадыкі быў забіты кападакійскім магнатам Гордыем, падбухтораны яе братам Мітрыдатам Еўпатарам (забойства, паводле меркавання рымскіх аўтараў, было тайна падрыхтавана Мітрыдатам з мэтай пашырэння сваіх уладанняў). Пасля гібелі мужа, каб пазбегнуць аналагічнага лёсу для сябе і двух сваіх сыноў, яна выйшла замуж за цара Віфініі Нікамеда III, які ўварваўся ў той час у краіну.

Затым Нікамед расставіў свае гарнізоны па кападакійскіх крэпасцях і абвясціў пра аб'яднанне Віфініі і Кападокіі ў адзіную дзяржаву. Мітрыдат жа абвясціў, што законным царом Кападокіі можа лічыцца толькі юны сын забітага Арыярата VI, вызваліў Кападокію ад віфінскіх гарнізонаў і абвясціў царом Арыярата VII, сына Арыярата VI і свайго пляменніка.

Праз некаторы час Мітрыдат запатрабаваў у новага цара, каб у Понт выслалі яго даўняга паплечніка, Гордыя. У адказ на адмову Арыярата VII выдаць забойцу свайго бацькі Мітрыдат пачаў супраць яго вайну, а затым каварна забіў.

Пасля смерці свайго сына яна разам з Нікамедам паспрабавала паставіць на прастол Кападокіі самазванца. У прыватнасці, яна адправілася ў Рым, каб пацвердзіць перад сенатам, што ў яе было тры сыны ад першага мужа Арыярата VI. Аднак нягледзячы на гэта сведчанне, самазванец быў адпрэчаны сенатам.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]