Лаўровы вянок

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Стылізаваная выява лаўровага вянка
Залаты лаўровы вянок, меркавана з Кіпра, 4—3 стагоддзе да н.э., «Райс-Энгельхорн-Музеен»(ням.) бел., Мангейм

Лаўровы вянок або галіна лаўра — з часоў антычнасці — сімвал славы, перамогі ці свету.

Трыумфатары надзявалі лаўровы вянок; судны пераможцаў упрыгожваліся лаўрамі. Ва ўрачыстых выпадках увесь народ вянчаўся лаўровымі вянкамі, а жрацы надзявалі лаўровыя вянкі пры ахвярапрынашэннях. Лаўр быў прысвечаны Апалону, у тлумачэнне чаго ўзнік міф пра Дафну; у піфійскіх гульнях лаўровы вянок быў узнагародай пераможцу, і ім жа ўзнагароджвалі «ўлюбёнцаў Апалона» — паэтаў. Гэтым дачыненнем Апалона да лаўра тлумачыцца і прыпісванне лаўру прароцкага дара: яго елі жрацы, каб даведацца пра будучыню (лаўраеды). Існавала таксама перакананне, што лаўр ратуе ад маланкі.

Слова «лаўрэат» (лац.: laureatus) азначае «ўвянчаны лаўрам».

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Пры напісанні гэтага артыкула выкарыстоўваўся матэрыял з Энцыклапедычнага слоўніка Бракгаўза і Ефрона (1890—1907).