Лепта ўдавы

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Бронзавая лепта (што значыць маленькая), адчаканеная іудзейскім царом Аляксандрам Яннаем

Лепта ўдавы - выраз з Новага Запавета, які стаў крылатым. Гісторыя з ахвяраваннем удавы запісана ў сінаптычных Евангеллях (Марк. 12:41-44, Лук. 21:1-4). Згодна Бібліі, калі Ісус вучыў у Іерусалімскім храме, то Ён звярнуў увагу Сваіх вучняў на вельмі сціплую ахвяру ў дзве лепты. Згодна Евангелля ад Марка дзве лепты разам складали кандрант, самую маленькую рымскую манету. Лепта была маленькай і найменш каштоўнай манетай ў звароце ў Іудзеі, і каштавала каля шасці хвілін сярэдняга дзённага заробку.

І хоць удава ахвяруе толькі дзве невялікія манеты, у той час як багатыя людзі ахвяруюць значна большыя сумы грошай, Ісус тлумачыць Сваім вучням, што малыя ахвяры бедных значаць для Бога значна больш, чым вялікія, але прапарцыйна меншыя ахвяраванні багатых.

Эпізод увайшоў у паўсядзённае жыццё. Выраз "унесці сваю лепту" азначае ахвяраваць штосьці, што хоць і здаецца маленькім, але вельмі значнае для ўсяго мерапрыемства.

Біблейскае апавяданне[правіць | правіць зыходнік]

Лепта ўдавы, Джеймс Цісо

Выпадак здарыўся падчас наведвання Іерусалімскага храма. Згодна Евангелля ад Лукі:

І глянуўшы, Ён убачыў багатых, што клалі дары свае ў скарбонку; убачыў таксама і бедную ўдаву, якая паклала туды дзве лепты, і сказаў: праўду кажу вам, што гэтая бедная ўдава больш за ўсіх паклала; бо ўсе тыя ад лішку свайго паклалі Богу, а яна ад нястачы сваёй паклала ўвесь пражытак свой, які мела.

З нагоды надыходзячых святаў у Іерусаліме было шмат пілігрымаў, многія рабілі шчодрыя ахвяраванні. Тым не менш, Ісус звярнуў увагу на ахвяру беднай удавы, якая паклала ў скарбонку толькі дзве лепты, што ў параўнанні з іншымі ахвярамі амаль нічога не значыла. Ісус падкрэсліў, што для Бога важна не памер сумы ахвяравання, а тыя матывы, якімі кіраваўся чалавек, калі рабіў ахвяраванне. Паколькі ўдава аддала ўсё, што ў яе было, усё сваё дзённае харчаванне, то яе ахвяраванне ў вачах Бога значна большае, чым ахвяры багатых, якія ў прапарцыйных адносінах амаль нічым і не ахвяравалі.