Лонданскі метрапалітэн

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Лонданскі метрапалітэн
Underground.svg
Інфармацыя
Краіна Сцяг Вялікабрытаніі Вялікабрытанія
Горад Лондан
Дата адкрыцця 10 студзеня 1863 года
Даўжыня ліній 408 км
Колькасць станцый 268
Колькасць ліній 11

Ло́нданскі метрапалітэ́н — сістэма ліній метрапалітэну ў Лондане (Вялікабрытанія); спалучае наземныя і падземныя лініі. Самы стары і адзін з найбуйнейшых у свеце метрапалітэнаў. Жыхары Лондана называюць свой метрапалітэн the Underground («падземка») ці Tube («труба»).

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

  • 1864 года — першае пашырэнне сеткі пасля адкрыцця ў 1863: адкрыты станцыі «Нотынг Хіл», «Шэфердс Буш» і «Хамерсміт»
  • У снежні 1865 адкрыты станцыі «Барбікан» і «Мургейт»
  • 1 лютага 1866 скончана будаўніцтва лініі Падынгтан—Хамерсміт
  • 2 жніўня 1870 ў Лондане адкрыты Tower Subway — падземная кабельная чыгунка пад Тэмзай побач з Тауэрам. Першы тунэль метрапалітэна ў свеце пабудаваны з выкарыстаннем праходніцкага шчыта.
  • 1871 — адкрыты дзве станцыі Лонданскага метрапалітэна: «Уэстбурн-Парк» і «Роял Оўк»
  • 1877 — адкрыта станцыя Лонданскага метрапалітэна «Аптан-Парк»
  • 1906 — работа Лонданскага метрапалітэна пераведзеная з паравай цягі на электрычную
  • 1 красавіка 1914 года адкрыта станцыя «Голдхок-Роуд»
Лонданскае метро


Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]