Марш украінскіх нацыяналістаў (песня)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

Аўтар музыкі невядомы, словы напісаў Алесь Бабій ў 1929 г. у Парыжы. Алесь Бабій нарадзіўся 17 сакавіка 1897 г. у вёсцы Сярэдняя Калускага раёна Івана-Франкоўскай вобласці. Вышэйшую адукацыю атрымаў у Празе ў 1924-1929 гг. У 1922 г. зазам з В. Бобынским, Р. Купчынскім, Ю. Шкрумеляком арганізаваў групу паэтаў-сімвалістаў "Мытуса". Прымаў актыўны ўдзел у палітычным і грамадскім жыцці, быў удзельнікам вызваленчай барацьбы, харунжым УГА і саўдзельнікам прэсавай кватиры Кіеўскай фармацыі Сечевых Стральцоў. У 1929 гг. - Удзельнік ўстаноўчага кангрэса АУН, за што польскі ўрад асудзіў яго на 4 гады зняволення. Яму належаць паэтычныя зборнікі "Нянавісць і любоў" (1921), "Вершы" (1923), "Скрыжаванне" (1930), "За шчасце памылкай" (1930), "Пожнивья" (1939), аповесць "Першыя сцежкі" (1937), "Дзве сястры" (1938), "Апошнія" (1938), а таксама даследаванні аб М. Шашкевіч, Ю. Федзькавічы, М. Федюшка (манаграфія Мікалая Федюшка-хору (1930), Б. Антонича, В. Шэкспіра).

З 1930 гг. жыў у Славакіі, Грудзе, Германіі, СЯЛА. У эміграцыі стварыў паэмы "Жніво" (1946), "Паўстанцы" (1956), выдаў зборнік вершаў "Свет і чалавек" (1947), быў супрацоўнікам "Літаратурна-навуковага весніка".

Памёр Алесь Бабій 2 сакавіка 1975 года ў г. Чыкага (ЗША). Яму і належаць спрадвечныя словы несьмяротнага гімна АУН.

Запісаў, расшыфраваў народны варыянт і апрацаваў для хору Расціслаў Кушнірук ад удзельніцы вызваленчай барацьбы Сцепанюк Анісім Карловны, 1926 г.н., жыхаркі с. Вичовкы Дзямідаўскага раёна Ровенскай вобласці.

Тэкст на украінскай мове Тэкст на беларускай мове (Пераклад Евуса Іллі)
Зродились ми великої години,

З пожеж війни, із полум'я вогнів,

Плекав нас біль по втраті України,

Кормив нас гнів і злість на ворогів.

І ми йдемо у бою життєвому,

Тверді, міцні, незламні мов граніт,

Бо плач не дав свободи ще нікому,

А хто борець — той здобуває світ.

Не хочемо ні слави ні заплати.

Заплата нам — це радість в боротьбі!

Солодше нам у бою умирати,

Як жити в путах, мов німі раби.

Доволі нам руїни і незгоди,

Не сміє брат на брата йти у бій!

Під синьо-жовтим прапором свободи

З'єднаєм весь великий нарід свій.

Велику правду — для усіх єдину,

Наш гордий клич народові несе!

Вітчизні ти будь вірний до загину,

Нам Україна вище понад усе!

Веде нас в бій борців упавших слава.

Для нас закон найвищий — то наказ:

«Соборна Українська держава —

Вільна й міцна, від Сяну по Кавказ».

Зарадзіліся з вялікай гадзіны

З пажараў вайны, і з полымя агню,

Песціў нас боль па страце Украіны,

Карміў нас гнеў і злосць на варагоў.

І мы ідзем у бой у жыццёвой -

Цвёрды, мацны, нязломны, як граніт,

Бо плач ня даў яшчэ нікому волі,

А хто змагар — той набывае свет.

Не хочам мы, ні славы, ні зарплаты.

Зарплата нам — радасць барацьбы!

Лейпей нам у баі паміраці,

Што жыць у путах, як німы рабы.

Даволі нам руіны і нязгоды,

Не смее брат на брата ісці ў бой!

Пад сіне-жоўтым сцягам свабоды

Аб'ядніць увесь вялікі народ свой.

Вялікую праўду - для ўсіх адзіну,

Наш горды кліч народу данясе!

Айчыне ты будзь верны да загіну,

Нам Украіна больш з усіх за ўсё!

Вядзе нас у бой бойцоў зваліўшых слава.

Для нас закон найвышый - то загад:

«Саборна Украінская дзяржава -

Вольна і моцна, ад Сяна па Каўказ».

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]