Міхаіл Пяткевіч

Міхаіл Пяткевіч
Міхаіл Пяткевіч
Род дзейнасці	настаўнік, грамадскі дзеяч
Дата нараджэння	5 лістапада 1885
Месца нараджэння	Занарач, Занарацкая воласць[d], Свянцянскі павет, Віленская губерня, Расійская імперыя;
Дата смерці	мерк. 1946
Грамадзянства	Расійская імперыя; Польшча;
Месца працы	Віленская беларуская гімназія;
Альма-матар	Віленскі настаўніцкі інстытут ();
Член у	Беларускі нацыянальны камітэт, Вільня (); Беларуская цэнтральная школьная рада (); Беларускае таварыства дапамогі пацярпелым ад вайны (); Таварыства беларускай школы ();

Міхаі́л Пятке́віч (5 лістапада 1885, в. Занарач, Свянцянскі павет — 1946?) — беларускі грамадскі дзеяч, педагог.

Біяграфія

Пачатковую адукацыю атрымаў у Барунах. Пачаў працаваць настаўнікам ужо ў 1902 годзе, ва ўзросце сямнаццаці гадоў^[1]. У 1914 годзе скончыў Віленскі настаўніцкі інстытут. Выкладаў у Векшняцкім змяшаным вышэйшым пачатковым вучылішчы Шавельскага павета Ковенскай губерні.

Удзельнік І Усебеларускага з'езду ў 1917 годзе.

У Заходняй Беларусі — выкладчык Віленскай беларускай гімназіі. У 1920—1921 гадах працаваў настаўнікам у адной з беларускіх народных школ у Вільні, а ў 1924 годзе выкладаў у беларускай пачатковай школе па вуліцы Вострабрамскай, 9^[1].

Член Беларускага нацыянальнага камітэта^[2], Беларускай цэнтральнай школьнай рады і Беларускага таварыства дапамогі пацярпелым ад вайны. У лістападзе 1923 года быў абраны віцэ-старшынёй прэзідыума Школьнай рады^[1].

Паводле справаздач польскай палітычнай паліцыі за 1924 год, Пяткевіч (якога апісвалі як «бестурботнага праваслаўнага халасцяка, добрасумленнага і акуратнага ў сваіх абавязках») быў настроены рэзка негатыўна да польскай дзяржавы, бо лічыў, што яна ніколі не зменіць сваю палітыку адносна беларусаў. У прыватных размовах ён хваліў Савецкую Расію і далучыўся да групы беларускіх актывістаў, якія сімпатызавалі БССР^[1].

У канцы 1920-х гадоў — член Галоўнай управы ТБШ.

Паводле некаторых звестак, забіты супрацоўнікамі НКУС падчас допыту. Як згадваў Адам Станкевіч: «Забойства Пяткевіча (у канцы лютага ці пачатку сакавіка) сапраўды жудаснае, макабрычнае — „сотрудники“ падчас „беседы“ палажылі яго»^[3].

Крыніцы

1 2 3 4 Gierowska-Kałłaur 2016, с. 36.
↑ Кароткі нарыс беларускага пытання, Мінск, 2009
↑ Адам Станкевіч «Каляндарныя нататкі» — 1 красавіка 1946 с. 853 // З Богам да Беларусі, Вільня 2008 Інстытут беларусістыкі

Літаратура

Gierowska-Kałłaur J. The biographies of leading Belarusian activists in the light of information gathered by the Polish Governmental Commissioner for the City of Vilnius in 1924(англ.) // Studia z Dziejów Rosji i Europy Środkowo-Wschodniej. — 2016. — Т. LI-SI (2). — С. 31—71. — ISSN 2353-6403. — DOI:10.12775/SDR.2016.EN2.02

[FOOTNOTEGierowska-Kałłaur201636-1] 1 2 3 4 Gierowska-Kałłaur 2016, с. 36.

[2] Кароткі нарыс беларускага пытання, Мінск, 2009

[3] Адам Станкевіч «Каляндарныя нататкі» — 1 красавіка 1946 с. 853 // З Богам да Беларусі, Вільня 2008 Інстытут беларусістыкі

[1]

[2]

[3]