Нарцыз Алізар

Нарцыз Алізар
Нарцыз Алізар
	польск.: Narcyz Olizar
	; Дзве харугвы[d]
Нараджэнне	1794; Загорыўка (Манэвыцкі раён), Манэвіцкі раён, Валынская вобласць, УССР;
Смерць	9 жніўня 1862; Сады[d], Гміна Тарнова Падгурнэ, Пазнаньскі павет, Велікапольскае ваяводства, Польская Народная Рэспубліка;
Месца пахавання	Люсова[d];
Род	Алізары[d]
Бацька	Піліп Нерэуш Алізар[d]
Маці	Людвіка са Шчытоў-Неміровічаў[d]
Грамадзянства	Рэч Паспалітая; Герцагства Варшаўскае; Царства Польскае;
Член у	Таварыства гісторыі Францыі[d]; Манархічнае таварыства Трэцяга Мая[d];
Адукацыя	Крамянецкі калегіум; Віленскі ўніверсітэт;
Дзейнасць	творчае і прафесійнае пісьмо[d], палітычная дзейнасць[d], публіцыстыка і жывапіс
Узнагароды
	Медыяфайлы на Вікісховішчы

Нарцыз Алізар (1794, Загораў на Валыні — 1862, Сады пад Познанню) — палітычны дзеяч, мемуарыст, публіцыст, мастак-пейзажыст.

Біяграфія

Паходзіў са шляхецкага роду Алізараў. Нарадзіўся ў сям’і Піліпа-Нерэуша (1750—1816), падчашага вялікага літоўскага, і Людвікі са Шчыт-Неміровічаў. Малодшы брат Густаў-Генрык-Атаназы Алізар — сябра Патрыятычнага таварыства, які меў сувязі з дзекабрыстамі, сябраваў з А. С. Пушкіным, пісаў вершы.

Вучыўся ў Крамянецкай гімназіі і Віленскім універсітэце. Студэнтам пачаў пісаць вершы і з 1819 друкавацца ў «Віленскім тыднёвіку». Пад час вайны 1812 г. — афіцэр напалеонаўскай арміі. Пад час паўстання 1830—1831 г. быў старшынёй грамадзянска-вайсковай рады Валынскай губерні, сенатарам-кашталянам Каралеўства Польскага. Пасля паражэння паўстання арыштаваны, але збег з Жытомірскай турмы і выехаў у Францыю. У эміграцыі — дзеяч арыстакратычнага асяроддзя Вялікай Эміграцыі. Быў першым старшынёй «Таварыства трэцяга мая» (1843 г.), якое вяло барацьбу за адраджэнне Польшчы і яе развіццё на аснове канстытуцыі 1791 г. Публіцыст, сябра Віленскага тапаграфічнага таварыства, Таварыства капіталаў падтрымкі «Dziennika Wilenskiego».

Памёр 9 жніўня 1862 года ў Садах. Пахаваны ў Люсове.

Размовы аб суседстве. — Парыж, 1840 (на пол. мове);
Успаміны. — Парыж, 1845 (на французскай мове, перакладзены на нямецкую мову у 2 тамах);
Успаміны арыгінала. — Ліпск, 1853, Бруксель, 1862 (на польскай мове);
З псалмоў Давіда. — Ліпск, 1857, Бруксель, 1862.

Жонка: Герждрофува. Дзеці: Марыя (9 мая 1828 — 20 верасня 1886), у замужжы Крамер.

↑ Narcyz Olizar // NUKAT — 2002.
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q11789729'></a>
↑ Narcyz Olizar // Biblioteka Narodowa
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q105192847'></a>
↑ Bibliothèque nationale de France Narcyz Olizar // data.bnf.fr: платформа адкрытых даных — 2011.
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563'></a>
1 2 3 4 Národní autority České republiky Праверана 7 лістапада 2022.
<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q13550863'></a>