Перайсці да зместу

Deutsche Welle

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
(Пасля перасылкі з Нямецкая хваля)
Deutsche Welle
ням.: Deutsche Welle[1]
англ.: Voice of Germany[1]
фр.: Voix de l'Allemagne[1]
Тып вяшчальнік[d], сродкі масавай інфармацыі і public television station[d]
Заснаванне 3 мая 1953[2]
Краіна
Размяшчэнне
Адрас
Галіна тэле- і радыёвяшчанне і журналістыка
Дэвіз Made for minds.
Сайт dw.com

«Deutsche Welle», скарочана DW (ням.: Deutsche Welle — «Нямецкая хваля») — дзяржаўная нямецкая міжнародная тэлерадыёкампанія і медыяхолдынг. З’яўляецца ўстановай грамадскага права і ўваходзіць у лік грамадскіх вяшчальнікаў ФРГ (разам з ARD і ZDF), аднак мае асаблівы статус фінансавання і кіравання.

Вяшчае на 32 мовах (па стане на 2024 год). Штаб-кватэра і радыёстудыі знаходзяцца ў Боне, а тэлевізійны комплекс — у Берліне. Асноўная місія кампаніі — прадстаўленне Германіі як еўрапейскай нацыі з культурнымі каранямі, распаўсюджванне разумення палітыкі Германіі за мяжой і садзейнічанне абмену паміж культурамі і народамі.

Прававы статус і задачы

[правіць | правіць зыходнік]

Дзейнасць кампаніі рэгулюецца спецыяльным федэральным законам — «Законам аб Deutsche Welle» (Deutsche-Welle-Gesetz). Згодна з ім, DW павінна ствараць і трансляваць праграмы, якія даюць замежнай аўдыторыі ўсебаковае ўяўленне пра палітычнае, культурнае і эканамічнае жыццё ў Германіі, а таксама прадстаўляць і тлумачыць нямецкую пазіцыю па важных міжнародных пытаннях.

У адрозненне ад унутраных грамадскіх вяшчальнікаў (ARD), якія падпарадкоўваюцца федэральным землям, DW знаходзіцца ў кампетэнцыі федэральнага цэнтра, бо замежнае вяшчанне адносіцца да сферы замежных спраў Федэрацыі.

Гісторыя

[правіць | правіць зыходнік]

Стварэнне і першыя гады

[правіць | правіць зыходнік]

«Deutsche Welle» пачала сваё вяшчанне 3 мая 1953 года. Першай перадачай стаў зварот федэральнага прэзідэнта Тэадора Хойса па караткахвалевай сувязі: «Шаноўныя слухачы ў шырокім свеце!». У якасці пазыўных была абраная мелодыя з оперы Бетховена «Фідэліа».

Першапачаткова вяшчанне вялося пад кантролем рэгіянальнай радыёстанцыі Nordwestdeutscher Rundfunk (NWDR). Адказнасць за праграмы ляжала на Кёльне. У 1960 годзе быў прыняты федэральны закон, паводле якога «Deutsche Welle» стала самастойнай грамадска-прававой установай.

У перыяд Халоднай вайны радыёстанцыя была адным з асноўных крыніц альтэрнатыўнай інфармацыі для жыхароў краін сацыялістычнага лагера. З-за гэтага ў СССР і ГДР яе перадачы часта падвяргаліся глушэнню («глушылкі»).

Аб’яднанне Германіі і пашырэнне

[правіць | правіць зыходнік]

Пасля аб’яднання Германіі ў 1990 годзе адбылася рэарганізацыя замежнага вяшчання. DW атрымала ў спадчыну тэхнічныя магутнасці, частоты і частку персаналу «Radio Berlin International» (RBI) — іншамоўнага вяшчальніка былой ГДР. Гэта дазволіла значна пашырыць моўны спектр і аўдыторыю.

У 1992 годзе кампанія пачала паўнавартаснае тэлевізійнае вяшчанне праз спадарожнікі (DW-TV), інтэграваўшы ў сваю структуру тэлеканал RIAS-TV. Спачатку вяшчанне вялося на нямецкай і англійскай мовах, пазней дадалася іспанская (для Лацінскай Амерыкі) і арабская. У 1994 годзе DW стала першым грамадскім вяшчальнікам Германіі, які запусціў уласны вэб-сайт.

Сучасны этап

[правіць | правіць зыходнік]
Будынак штаб-кватэры Deutsche Welle у Боне (былы ўрадавы квартал).
Тэлевізійны цэнтр DW у Берліне.

Да 2003 года штаб-кватэра кампаніі знаходзілася ў Кёльне. У год 50-гадовага юбілею яна пераехала ў новы будынак у Боне (Schürmann-Bau), які першапачаткова будаваўся як офісны будынак для дэпутатаў Бундэстага. Тэлевізійны цэнтр застаўся ў Берліне.

У XXI стагоддзі DW пачала стратэгічную пераарыентацыю з радыёвяшчання на мультымедыйны кантэнт (ТБ і Інтэрнэт). У 2011 годзе было спынена радыёвяшчанне на большасці моў, уключаючы рускую і беларускую (якая існавала з 2005 па 2011 год). Класічнае радыёвяшчанне захавалася пераважна для краін Афрыкі, дзе доступ да інтэрнэту ўсё яшчэ абмежаваны.

Сёння DW актыўна развівае прысутнасць у сацыяльных сетках і на відэаплатформах (YouTube, Telegram), каб абыходзіць цэнзурныя абмежаванні ў аўтарытарных краінах.

Арганізацыя і фінансаванне

[правіць | правіць зыходнік]

У адрозненне ад унутраных грамадскіх вяшчальнікаў Германіі (такіх як ARD і ZDF), якія фінансуюцца за кошт абавязковага ліцэнзійнага збору з хатніх гаспадарак (Rundfunkbeitrag), «Deutsche Welle» фінансуецца наўпрост з федэральнага падатковага бюджэту. Грошы выдзяляюцца праз бюджэт Дзяржаўнага міністра па справах культуры і медыя.

Кіраванне ажыццяўляецца праз тры органы:

  • Савет па вяшчанні (Rundfunkrat) — складаецца з 17 членаў, якія прадстаўляюць розныя грамадскія групы (цэрквы, прафсаюзы, бізнес, палітычныя партыі). Ён сочыць за выкананнем праграмных прынцыпаў і абірае генеральнага дырэктара.
  • Адміністрацыйны савет (Verwaltungsrat) — кантралюе гаспадарчую дзейнасць і бюджэт.
  • Генеральны дырэктар (Intendant) — кіруе бягучай працай кампаніі. З 2013 года гэту пасаду займае Петэр Лімбург.

Сэрвісы і мовы

[правіць | правіць зыходнік]

Deutsche Welle стварае кантэнт на 32 мовах. У залежнасці ад рэгіёна і аўдыторыі, фармат вяшчання адрозніваецца:

  • Тэлебачанне (DW-TV): Кругласутачныя каналы навін.
    • DW English (глабальны, 24/7 на англійскай).
    • DW Deutsch (глабальны, 24/7 на нямецкай).
    • DW Español (для Лацінскай Амерыкі, 24/7 на іспанскай).
    • DW Arabia (для Блізкага Усходу, 24/7 на арабскай).
  • Інтэрнэт і мультымедыя: Навінавыя парталы, відэа-каналы і сацыяльныя сеткі на 30+ мовах (у тым ліку на рускай, украінскай, кітайскай, персідскай, турэцкай і інш.). Існуе спецыялізаваная старонка для Беларусі.
  • Радыё: Працягвае вяшчанне на кароткіх хвалях на англійскай, французскай, партугальскай, амахарскай, хаўса і суахілі (пераважна для Афрыкі).

Акадэмія DW

[правіць | правіць зыходнік]

DW Akademie — гэта цэнтр міжнароднага развіцця медыя і падрыхтоўкі журналістаў. Яна з’яўляецца стратэгічным партнёрам Міністэрства эканамічнага супрацоўніцтва і развіцця Германіі.

Асноўныя кірункі дзейнасці:

  • Навучанне журналістаў і медыяменеджараў па ўсім свеце.
  • Кансультаванне па пытаннях свабоды слова і развіцця незалежных СМІ.
  • Праграмы па медыяпісьменнасці.

Акадэмія таксама прапануе магістарскую праграму «International Media Studies» у Боне.

Deutsche Welle ў Беларусі

[правіць | правіць зыходнік]
Асноўны артыкул: Беларуская рэдакцыя Deutsche Welle

Гісторыя прысутнасці Deutsche Welle ў беларускай медыяпрасторы пачалася ў лістападзе 2005 года, калі пры фінансавай падтрымцы ЕС стартавала радыёвяшчанне на кароткіх хвалях (спынена ў 2011 годзе)[5].

Новы этап актыўнасці пачаўся на фоне палітычнага крызісу 2020 года. DW значна пашырыла асвятленне падзей у краіне, стварыўшы асобны медыяпраект «DW Беларусь». У студзені 2021 года быў запушчаны аднайменны YouTube-канал, а таксама пашырана сетка ў сацыяльных сетках[6]. Кантэнт ствараецца пераважна на рускай мове, аднак на сайце існуе спецыяльная рубрыка з публікацыямі па-беларуску, а відэапрадукцыя ўключае матэрыялы на абедзвюх мовах[7].

Цэнзура і пераслед

[правіць | правіць зыходнік]

Deutsche Welle актыўна асвятляла падзеі ў Беларусі, асабліва падчас і пасля масавых пратэстаў 2020 года. Беларуская тэматыка ў асноўным выходзіць у межах рускай службы DW, аднак існуюць асобныя старонкі і праекты, прысвечаныя непасрэдна Беларусі.

28 кастрычніка 2021 года доступ да сайта DW у Беларусі быў заблакіраваны па рашэнні Міністэрства інфармацыі[8].

У сакавіку 2022 года суд Цэнтральнага раёна Мінска прызнаў «экстрэмісцкімі матэрыяламі» інфармацыйную прадукцыю Telegram-канала «DW Беларусь» і лагатып Deutsche Welle[9]. Гэта азначала адміністрацыйную адказнасць за распаўсюд спасылак на рэсурс.

29 красавіка 2024 года Міністэрства ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь абвясціла «DW Беларусь» (уключаючы YouTube-канал і сацсеткі) экстрэмісцкім фарміраваннем[10]. Уключэнне ў гэты спіс цягне за сабой крымінальную адказнасць для стваральнікаў, кіраўнікоў, а таксама падпісчыкаў і ўдзельнікаў супольнасці паводле беларускага заканадаўства. Генеральны дырэктар DW Петэр Лімбург асудзіў гэтае рашэнне, назваўшы яго спробай запалохаць людзей і цалкам спыніць доступ да незалежнай інфармацыі ў Беларусі.

Гл. таксама

[правіць | правіць зыходнік]

Літаратура

[правіць | правіць зыходнік]
  • Dieter Dörr, Stephanie Schiedermair: Die Deutsche Welle. Die Funktion, der Auftrag, die Aufgaben und die Finanzierung heute. Lang, Frankfurt am Main u. a. 2003, ISBN 3-631-51685-1
  • Hristina Krasteva: Die Macher der «Visitenkarte Deutschlands» Deutsche Welle: Eine qualitative Studie zum Selbstverständnis von DW-Journalisten. Ludwig-Maximilians-Universität, München 2007 (Volltext)

Крыніцы

[правіць | правіць зыходнік]
  1. ↑ а б в Deutsche Nationalbibliothek Record #10085357-2 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016. Праверана 13 студзеня 2026.
  2. ↑ Starting something ground-breaking / Deutsche Welle — 2013. Праверана 13 студзеня 2026.
  3. ↑ LobbyFacts — 2014. Праверана 24 студзеня 2025.
  4. ↑ EU Transparency Register Праверана 14 студзеня 2026.
  5. ↑ Broadcasting Democracy to Belarus (англ.)(недаступная спасылка). Belarus Digest (2 мая 2012). Архівавана з першакрыніцы 5 снежня 2014. Праверана 15 мая 2015.
  6. ↑ Апісанне канала DW Беларусь на YouTube.
  7. ↑ Рубрыка «Па-беларуску» на сайце Deutsche Welle.
  8. ↑ АГ/ИР. Перестали открываться сайты газеты «Новы час» и ресурсов «Настоящее время» и «Deutsche Welle» (руск.). Белсат (28 кастрычніка 2021). Архівавана з першакрыніцы 28 кастрычніка 2021. Праверана 28 кастрычніка 2021.
  9. ↑ Материалы Deutsche Welle признаны экстремистскими в Белоруссии (руск.). Інтэрфакс (9 сакавіка 2022). Праверана 30 красавіка 2024.
  10. ↑ Белорусскую службу DW признали экстремистским формированием (руск.). РБК[ru] (29 красавіка 2024). Праверана 30 красавіка 2024.

Спасылкі

[правіць | правіць зыходнік]
Узята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Deutsche_Welle&oldid=5105366"