Помнік Гедзіміну (Вільнюс)

З пляцоўкі Вікіпедыя
(Пасля перасылкі з Помнік Гедзіміну, Вільнюс)
Jump to navigation Jump to search
Помнік
Помнік Гедзіміну
літ.: Paminklas didžiajam kunigaikščiui Gediminui
Помнік Гедзіміну ў Вільні
Помнік Гедзіміну ў Вільні
54°41′07,14″ пн. ш. 25°17′18,93″ у. д.HGЯO
Краіна Літва
Горад Вільнюс
Скульптар Вітаўтас Кашуба, Міндаўгас Шнінас
Дата заснавання 1996
Дата пабудовы 1996 год
Матэрыял бронза, граніт

Помнік Гедзіміну (Вільнюс)
Помнік Гедзіміну
Помнік Гедзіміну

Помнік Гедзіміну — конны помнік вялікаму князю літоўскаму Гедзіміну ў Вільнюсе, заснавальнікам якога ён з'яўляецца. Размешчаны на Кафедральнай плошчы, справа ад сабора Святога Станіслава.

Помнік выкананы скульптарам Міндаўгасам Шнінасам паводле праекта амерыканскага скульптара літоўскага паходжання Вітаўтаса Кашубы. Адліты ў Беларусі з бронзы канфіскаванай літоўскімі мытнікамі на мяжы і перададзенай гораду. Граніт для пастамента падораны прэзідэнтам Украіны Леанідам Кучмай. Урачыстае адкрыццё адбылося 22 верасня 1996 года.

Скульптуры

У аснову праекта лягла легенда аб заснаванні горада, якая апісваецца ў Хроніцы Быхаўца, паводле яе Гедзімін паехаў са сваёй сталіцы Трокаў на паляванне каля ракі Віліі. На адной з гор ён забіў магутнага тура, за што тая атрымала назву Туравай. Гедзімін спыніўся на ноч каля свяцілішча Швінтарога, дзе спальвалі літоўскіх князёў, пры сутоку Віліі і Вільні. У сне яму з'явіўся вялікі жалезны воўк, які стаяў на Туравай гары і выў як сотня ваўкоў. Сон уразіў князя, і, каб даведацца аб яго значэнні, быў выкліканы вярхоўны паганскі святар крыве-крывайціс Ліздзейка, які і растлумачыў князю, што на гэтым месцы трэба закласці горад, слава якога, як сведчыць выццё ваўка, разыдзецца па ўсім свеце. Гедзімін прыносіць ахвяры ў свяцілішчы і намерваецца перанесці сваю сталіцу[1].

Манумент адлюстроўвае самога князя Гедзіміна, які трымае ў левай руцэ аголены меч, і яго жарабца, які стаіць ззаду. Помнік Гедзіміну з'яўляецца адным з нешматлікіх, дзе вершнік знаходзіцца не на кані, а побач з ім. Воўк выкананы з граніту, хоць паводле легенды аб быў жалезным.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]