Прастыль

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Doric Temple, Shugborough Hall.jpg
План прастыля

Прастыль (ад стар.-грэч.: πρό — наперадзе і στῦλος — калона) — тып антычнага храма.

Уяўляе сабой будынак з шэрагам калон на галоўным фасадзе. Тэрмін таксама выкарыстоўваецца для абазначэння порціка, які выступае з галоўнага фасада будынкаў.

Упершыню храмы гэтага тыпу будаваліся этрускамі і грэкамі, пазней рымляне перанялі яго для будаўніцтва сваіх храмаў. Узнік, верагодна, на ўсходніх астравах Грэцыі ў VIII стагоддзя да н.э., аднак ёсць нямала старажытных узораў на поўдні Італіі.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Крыніцы[правіць | правіць зыходнік]

  • «Простиль». БСЭ. 3-е издание.