Пярэстая качка

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Пярэстая качка
Common shelduck arp.jpg
Самец
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Tadorna tadorna (Linnaeus, 1758)

Арэал
выява

     Месцы гняздоўяў      Круглы год

     Зімняя міграцыя
Ахоўны статус
Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на Вікісховішчы
ITIS  175055
NCBI  75865
EOL  1047356
FW  368695
Tadorna tadorna

Пярэстая качка, ці пеганка (Tadorna tadorna) — буйная вадаплаўная птушка сямейства качыных, адметная характэрным апярэннем са спалучэннем белага, рудага, шэрага і чорнага колераў. У сістэматыцы займае прамежкавае становішча паміж гусямі і тыповымі качкамі, вонкавым абліччам і паводзінамі нагадваючы абедзве гэтыя групы птушак.

Апісанне[правіць | правіць зыходнік]

Даўжыня цела 58-71 см, размах крылаў 110—135 см. Самка крыху меншая за самца. Палавы дымарфізм слаба вызначаны — у гнездавы перыяд у самцоў з'яўляецца нарасць каля асновы чырвонай дзюбы. У самак белае кольца вакол асновы дзюбы. Дарослыя птушкі маюць чорную галаву з зялёным бляскам, за белымі грудзьмі характэрная паласа ржавага колеру. У маладых буры верх і белы ніз цела, люстэрка ржава-зялёнага колеру.

Пашырэнне[правіць | правіць зыходнік]

Насяляе пясчаныя або ілістыя марскія ўзбярэжжы, на поўдні таксама марскія астравы, эстуарыі, лагуны, засоленыя ўчасткі, розныя тыпы прэсных вадаёмаў у глыбі кантынентаў (асабліва азёрныя астравы), а таксама яры і абрывiстыя пагоркi паблiзу ад мораў, якiя параслi густымi кустамi або групамi дрэў.

Арэал разарваны: лакальна сустракаецца ў Еўропе, галоўным чынам на паўнёва-заходніх узбярэжжах Чорнага i Каспiйскага мораў (ліняючыя птушкі збіраюцца на Гельгаландзе, Фрызскіх а-вах, у Галандыі і Вялікабрытаніі), у Міжземнаморскім басейне, Сярэдняй Азiі, Блізкім Усходзе, Паўночнай Афрыцы. На Беларусі вельмі рэдкі залётны від; толькi аднойчы адзначаны на гнездаванні.

Пералётны від. Месца зiмовак: Брытанскiя а-вы, Заходняя Еўропа, Мiжземнае мора, Паўднёвая Азiя.

Асаблівасці біялогіі[правіць | правіць зыходнік]

Гняздо робіць у норах (пакінутых лісамі або барсукамі), радзей пад каранямi або ў дуплах паваленых дрэў. Адтулiна добра схаваная ў кустах або навiслымi травамi. Гнёзды ў норах на адлегласцi прыбл. 1 м ад увахода (спарадычна да 3-4 м). Знешняя частка з сухiх траў (часта з прымессю марскiх водарасцей), багатая высцiлка з пуху.

Яйкi (7-12) з тупым вузейшым канцом або з аднолькавымi канцамi, белыя. Памеры: 67,0 х 47,0 мм.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Птушкі Еўропы: Палявы вызначальнік / пад рэд. М. Нікіфарава. — Варшава: Навуковае выдавецтва ПНВ, 2000.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]