Рохер Каньяс

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Футбол
Рохер Каньяс
Агульная інфармацыя
Поўнае імя Рохер Каньяс Энаа
Нарадзіўся 27 сакавіка 1990(1990-03-27)[1] (29 гадоў)
Грамадзянства Flag of Colombia.svg Калумбія
Рост 190 см
Вага 78 кг
Пазіцыя паўабаронца
Інфармацыя пра клуб
Клуб няма
Кар’ера
Маладзёжныя клубы
Калумбія Атлетыка Ураба
Калумбія Індэпенд’ентэ Медэльін
Клубная кар’ера*
2009 Калумбія Індэпенд’ентэ Медэльін 29 (0)
2010 Латвія Транзіт (Вэнтспілс) 4 (1)
2010 — 2011 Расія Сібір (Новасібірск) 21 (0)
2011   Польшча Ягелонія (Беласток) 0 (0)
2012 — 2013 Казахстан Шахцёр (Караганда) 52 (7)
2014 — 2017 Казахстан Астана 91 (12)
2017   Рэспубліка Кіпр АПОЭЛ (Нікасія) 13 (1)
2017 Казахстан Ардабасы (Шымкент) 12 (0)
2018 Беларусь Шахцёр (Салігорск) 16 (0)
2019 Казахстан Іртыш (Паўладар) 15 (3)

* Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца
толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў, адкарэктавана станам на 19 верасня 2019.


Рохер Каньяс (ісп.: Roger Cañas; нар. 27 сакавіка 1990, Медэльін, Калумбія) — калумбійскі футбаліст, паўабаронца.

Клубная кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

Дарослую кар’еру пачаў у 2009 годзе ў клубе «Індэпенд’ентэ Медэльін», з якім стаў чэмпіёнам Калумбіі. У 2010 годзе быў блізкі да пераходу ў італьянскі «Удзінезэ», аднак з-за змянення ліміту на легіянераў пераход не адбыўся, і Рохер, некаторы час пагуляўшы за латвійскі «Транзіт», перайшоў у новасібірскую «Сібір». Разам з «Сібір’ю» гуляў у Лізе Еўропы, застаўся ў камандзе і пасля яе выніку з Прэм’ер-лігі па выніках сезона 2010. У другой палове 2011 года на правах арэнды быў іграком польскай «Ягелоніі», аднак за асноўны склад правёў толькі адзін матч у Кубку Польшчы.

У студзені 2012 года стаў іграком карагандзінскага «Шахцёра», з якім у 2012 годзе стаў чэмпіёнам краіны, а ў 2013 годзе — уладальнікам Кубка і Суперкубка, гуляў таксама ў групавым раўндзе Лігі Еўропы. У канцы 2013 года стала вядома пра пераход Каньяса ў данецкі «Металург», аднак па выніках медагляду клуб адмовіўся адмовіўся ад падпісання іграка з-за наяўнасці ў яго толькі адной ныркі. У выніку ў лютым 2014 года Каньяс падпісаў двухгадовы кантракт з «Астаной». Па выніках сезона 2014 дапамог сталічнаму клубу ўпершыню стаць чэмпіёнам Казахстана. У 2015 годзе выйграў Суперкубак Казахстана, а таксама ўдзельнікаў у складзе «Астаны» ў групавым раўндзе Лігі чэмпіёнаў.

У жніўні 2016 года стаў капітанам каманды і падоўжыў кантракт да канца 2018 года. Дапамог клубу выйсці ў групавы раўнд Лігі Еўропы, а ў канцы сезона выйграў Кубак Казахстана. У студзені 2017 года быў адпраўлены ў арэнду ў кіпрскі АПОЭЛ, якому дапамог здабыць пятае запар чэмпіёнства. Пасля вяртання з арэнды ў чэрвені 2017 года «Астана» разарвала кантракт з паўабаронцам, і ў ліпені Каньяс падпісаў кантракт з «Ардабасы», з якім стаў бронзавым прызёрам чэмпіянату Казахстана 2017.

У лютым 2018 года падпісаў кантракт з беларускім клубам «Шахцёр» з Салігорска[2]. Замацаваўся ў стартавым складзе салігорскай каманды. У жніўні 2018 года самавольна ад’ехаў у Калумбію і пазней паведаміў, што не збіраецца вяртацца ў Беларусь[3].

У студзені 2019 года зноў апынуўся ў Казахстане, стаўшы іграком паўладарскага «Іртыша»[4]. Пакінуў каманду ў ліпені 2019 года[5].

Дасягненні[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]