ФК Удзінезэ

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Удзінезэ
Поўная назва Udinese Calcio SpA
Заснаваны 1896
Горад Удзінэ, Італія
Стадыён Стадыа Фрыўлі
Умяшчальнасць: 25 144
Прэзідэнт Франка Салдаці
Галоўны трэнер Ігар Тудар
Чэмпіянат Серыя A
2017/18 14 месца
Сайт Афіцыйны сайт
Форма
Асноўная
форма
Форма
Гасцявая
форма
Форма
Рэзервовая
форма

«Удзінезэ» (італ.: Udinese Calcio) — італьянскі футбольны клуб з горада Удзінэ. Клуб быў заснаваны ў 1896 годзе, такім чынам з’яўляючыся другім найстарэйшым клубам у Італіі пасля «Джэноа».

Традыцыйная хатняя форма каманды ёсць кашуля ў чорна-белую палоску, чорныя шорты і белыя шкарпэткі. Клуб гуляе на «Стадыа Фрыўлі», які здольны змясціць 41 652 заўзятараў, хоць у цяперашні час гэты паказчык абмяжоўваецца да 30 900. Клуб мае сваё лічбавае тэлебачанне, якое вяшчае ў рэгіёне Фрыўлі-Венецыя-Джулія. Клуб мае вялікую колькасць прыхільнікаў у Фрыўлі і суседніх раёнах.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Раннія гады[правіць | правіць зыходнік]

«Удзінезэ» быў заснаваны ў 1896 годзе годзе як частка Удзінезскага таварыства гімнастыкі і фехтавання. У сваім першым годзе, клуб перамог у розыгрышу трафея «Torneo FNGI» ў Трэвіза разбіўшы «Ферару» з лікам 2:0, аднак гэты тытул не прызнаецца ў якасці афіцыйнага.

5 ліпеня 1911 года некаторыя гімнасты Удзінезэ на чале з Луіджы Даль Дана, заснавалі клуб «Удзінезэ», які далучыўся да Італьянскай федэрацыі футбола. Новая каманда дэбютавала ў таварыскім матчы супраць «Ювентус Пальманова», і перамагла з лікам 6:0.

Толькі ў 19121913 гадах «Удзінезэ» ўпершыню прыняў удзел у чэмпіянаце пад эгідай італьянскай футбольнай асацыяцыі. У гэтым годзе яны былі залічаны ў турнір «Campionato Veneto di Promozione», які складаўся ўсяго з трох каманд (астатнімі былі «Петрарка» і «Падуя»). З двума перамогамі супраць «Падуі» (3:1 і 5:0), Удзінезэ скончыў турнір на другім месцы, прапусціўшы наперад «Петрарку» і прабіўшыся, такім чынам, у лігу «Prima Categoria». У «Prima Categoria», Удзінезэ не здолеў выйсці на нацыянальны ўзровень.

1920-я гады[правіць | правіць зыходнік]

Сезон 1920/21, які скончыўся для клуба няўдала ў «Eliminatoria Veneta», быў незабыўны, бо менавіта ў ім за клуб дэбютаваў Джына Белота, які па-ранейшаму з’яўляецца іграком, які адгуляў найбольшую колькасць сезонаў за клуб, гэта значыць 17. У 1922 годзе, «Удзінезэ», скарыстаўшыся адсутнасцю мацнейшых на той час клубаў краіны ў розыгрышу першага Кубка Італіі, дасягнуў фіналу нацыянальнага кубка, дзе саступіў клуба «Вада» з лікам 1:0. У лізе, тым годам, «Удзінезэ» заняў другое месца ў сваёй кваліфікацыйнай групе «Girone Eliminatorio Veneto», што дазволіла яну застацца ў вышэйшым дывізіёне на наступны сезон, нягледзячы на рэфармаванне чэмпіянату, якое прывяло да скарачэння колькасці каманд.

Сезон 1922/23 быў катастрафічным для клуба, бо яны занялі ў сваёй групе апошняе месца і вылецелі ў другі дывізіён. Да таго ж каманда рызыкавала ў 1923 годзе быць ліквідаванай з-за запазычанасці. 24 жніўня 1923 года клуб «Удзінезэ» быў вылучаны з «Удзінезэ Фрыўлі», і клуб быў вымушаны стварыць бюджэт. На шчасце, уся пазыка была выплачана прэзідэнтам клуба Алесандра Дэль Торса пасля продажу ім некаторых сваіх карцінаў. Такім чынам клуб здолеў заявіцца ў другі дывізіён, у якім у выніку заняў чацвёртае месца на наступны год.

Склад[правіць | правіць зыходнік]

Станам на верасень 2018 года.

Пазіцыя Імя Год нараджэння
1 Сцяг Аргенціны Бр Хуан Муса 1994
2 Сцяг Малі Аб Мала Вагэ 1991
3 Сцяг Бразіліі Аб Самір 1994
4 Сцяг Ганы Аб Нікалас Апаку 1997
5 Сцяг Нігерыі Аб Уільям Трост-Эконг 1993
6 Сцяг Кот-д'Івуара ПА Сека Фафана 1995
7 Сцяг Італіі Аб Джузэпэ Пецэла 1997
8 Сцяг Ганы ПА Эмануэль Баду 1990
9 Сцяг Бразіліі Нап Феліпі Візеу 1997
10 Сцяг Аргенціны ПА Радрыга дэ Паўль 1994
11 Сцяг Швейцарыі ПА Валон Бехрамі Капітан каманды 1985
13 Сцяг Швецыі ПА Свантэ Інгельсан 1998
14 Сцяг Сербіі ПА Петар Мічын 1998
15 Сцяг Італіі Нап Кевін Ласанья 1992
16 Сцяг Венесуэлы Нап Дарвін Мачыс 1993
17 Сцяг Нідэрландаў Аб Брэм Нюйтынк 1990
Пазіцыя Імя Год нараджэння
18 Сцяг Нідэрландаў Аб Хідэ тэр Авест 1997
19 Сцяг Даніі Аб Енс Ларсен 1991
21 Сцяг Італіі ПА Сімонэ Панціса 1997
22 Сцяг Італіі Бр Сімонэ Скуфет 1996
23 Сцяг Аргенціны Нап Ігнасіа Пусета 1995
25 Сцяг Аргенціны ПА Гаспар Іньігес 1994
38 Сцяг Італіі ПА Раланда Мандрагора 1997
72 Сцяг Чэхіі ПА Антанін Барак 1994
77 Сцяг Італіі ПА Марка Д’Алесандра 1991
88 Сцяг Бразіліі Бр Нікалас 1988
91 Сцяг Польшчы Нап Лукаш Тэадорчык 1991
98 Сцяг Сенегала ПА Мамаду Кулібалі 1999
99 Сцяг Харватыі ПА Андрыя Баліч 1997
Сцяг Аўстраліі Нап Панас Арменакас 1998
Сцяг Малі Нап Алі Мале 1998

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]