ФК Удзінезэ

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Удзінезэ
Поўная назва Udinese Calcio SpA
Заснаваны 1896
Горад Удзінэ, Італія
Стадыён Стадыа Фрыўлі
Умяшчальнасць: 25 144
Уладальнік Джампаала Поца[d]
Прэзідэнт Франка Салдаці[d]
Галоўны трэнер
Чэмпіянат Серыя A
2018/19 12 месца
Сайт Афіцыйны сайт
Форма
Асноўная
форма
Форма
Гасцявая
форма
Форма
Рэзервовая
форма

«Удзінезэ» (італ.: Udinese Calcio) — італьянскі футбольны клуб з горада Удзінэ. Клуб быў заснаваны ў 1896 годзе, такім чынам з’яўляючыся другім найстарэйшым клубам у Італіі пасля «Джэноа».

Традыцыйная хатняя форма каманды ёсць кашуля ў чорна-белую палоску, чорныя шорты і белыя шкарпэткі. Клуб гуляе на «Стадыа Фрыўлі», які здольны змясціць 41 652 заўзятараў, хоць у цяперашні час гэты паказчык абмяжоўваецца да 30 900. Клуб мае сваё лічбавае тэлебачанне, якое вяшчае ў рэгіёне Фрыўлі-Венецыя-Джулія. Клуб мае вялікую колькасць прыхільнікаў у Фрыўлі і суседніх раёнах.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Раннія гады[правіць | правіць зыходнік]

«Удзінезэ» быў заснаваны ў 1896 годзе годзе як частка Удзінезскага таварыства гімнастыкі і фехтавання. У сваім першым годзе, клуб перамог у розыгрышу трафея «Torneo FNGI» ў Трэвіза разбіўшы «Ферару» з лікам 2:0, аднак гэты тытул не прызнаецца ў якасці афіцыйнага.

5 ліпеня 1911 года некаторыя гімнасты Удзінезэ на чале з Луіджы Даль Дана, заснавалі клуб «Удзінезэ», які далучыўся да Італьянскай федэрацыі футбола. Новая каманда дэбютавала ў таварыскім матчы супраць «Ювентус Пальманова», і перамагла з лікам 6:0.

Толькі ў 19121913 гадах «Удзінезэ» ўпершыню прыняў удзел у чэмпіянаце пад эгідай італьянскай футбольнай асацыяцыі. У гэтым годзе яны былі залічаны ў турнір «Campionato Veneto di Promozione», які складаўся ўсяго з трох каманд (астатнімі былі «Петрарка» і «Падуя»). З двума перамогамі супраць «Падуі» (3:1 і 5:0), Удзінезэ скончыў турнір на другім месцы, прапусціўшы наперад «Петрарку» і прабіўшыся, такім чынам, у лігу «Prima Categoria». У «Prima Categoria», Удзінезэ не здолеў выйсці на нацыянальны ўзровень.

1920-я гады[правіць | правіць зыходнік]

Сезон 1920/21, які скончыўся для клуба няўдала ў «Eliminatoria Veneta», быў незабыўны, бо менавіта ў ім за клуб дэбютаваў Джына Белота, які па-ранейшаму з’яўляецца іграком, які адгуляў найбольшую колькасць сезонаў за клуб, гэта значыць 17. У 1922 годзе, «Удзінезэ», скарыстаўшыся адсутнасцю мацнейшых на той час клубаў краіны ў розыгрышу першага Кубка Італіі, дасягнуў фіналу нацыянальнага кубка, дзе саступіў клуба «Вада» з лікам 1:0. У лізе, тым годам, «Удзінезэ» заняў другое месца ў сваёй кваліфікацыйнай групе «Girone Eliminatorio Veneto», што дазволіла яну застацца ў вышэйшым дывізіёне на наступны сезон, нягледзячы на рэфармаванне чэмпіянату, якое прывяло да скарачэння колькасці каманд.

Сезон 1922/23 быў катастрафічным для клуба, бо яны занялі ў сваёй групе апошняе месца і вылецелі ў другі дывізіён. Да таго ж каманда рызыкавала ў 1923 годзе быць ліквідаванай з-за запазычанасці. 24 жніўня 1923 года клуб «Удзінезэ» быў вылучаны з «Удзінезэ Фрыўлі», і клуб быў вымушаны стварыць бюджэт. На шчасце, уся пазыка была выплачана прэзідэнтам клуба Алесандра Дэль Торса пасля продажу ім некаторых сваіх карцінаў. Такім чынам клуб здолеў заявіцца ў другі дывізіён, у якім у выніку заняў чацвёртае месца на наступны год.

Склад[правіць | правіць зыходнік]

Станам на жнівень 2019 года.

Пазіцыя Імя Год нараджэння
1 Аргенціна Бр Хуан Муса 1994
2 Чылі Аб Франсіска С’еральта 1997
3 Бразілія Аб Самір 1994
4 Гана Аб Нікалас Апаку 1997
5 Нігерыя Аб Уільям Трост-Эконг 1993
6 Кот-д’Івуар ПА Сека Фафана 1995
8 Боснія і Герцагавіна ПА Мата Яяла 1988
10 Аргенціна ПА Радрыга дэ Паўль 1994
12 Швецыя ПА Кен Сема 1993
13 Швецыя ПА Свантэ Інгельсан 1998
14 Сербія ПА Петар Мічын 1998
15 Італія Нап Кевін Ласанья Капітан каманды 1992
17 Нідэрланды Аб Брэм Нюйтынк 1990
18 Нідэрланды Аб Хідэ тэр Авест 1997
19 Данія Аб Енс Ларсен 1991
20 Малі Нап Алі Мале 1998
Пазіцыя Імя Год нараджэння
23 Аргенціна Нап Ігнасіа Пусета 1995
24 Бразілія ПА Уолас 1995
27 Італія Бр Самуэле Перысан 1997
30 Рэспубліка Македонія Нап Ілія Нестароўскі 1990
38 Італія ПА Раланда Мандрагора 1997
45 Сенегал ПА Мамаду Кулібалі 1999
50 Бразілія Аб Радрыгу Бекан 1996
70 Бразілія Нап Рыдыр Матус 1993
72 Чэхія ПА Антанін Барак 1994
77 Харватыя Нап Сціпэ Перыца 1995
87 Францыя Аб Себасцьян Дэ Маё 1987
88 Бразілія Бр Нікалас 1996
91 Польшча Нап Лукаш Тэадорчык 1991
97 Італія Аб Джузэпэ Пецэла 1997
99 Харватыя ПА Андрыя Баліч 1997

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]