ФК Удзінезэ

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Удзінезэ
Поўная назва

Udinese Calcio SpA

Заснаваны

1896

Горад

Удзінэ, Італія

Стадыён

Стадыа Фрыўлі
Умяшчальнасць: 25 144

Прэзідэнт

Франка Салдаці

Галоўны трэнер

Луіджы Дэльнеры

Чэмпіянат

Серыя A

2016/17

13 месца

Сайт

Афіцыйны сайт

Форма
Асноўная
форма
Форма
Гасцявая
форма
Форма
Рэзервовая
форма

«Удзінезэ» (італ.: Udinese Calcio) — італьянскі футбольны клуб з горада Удзінэ. Клуб быў заснаваны ў 1896 годзе, такім чынам з'яўляючыся другім найстарэйшым клубам у Італіі пасля «Джэноа».

Традыцыйная хатняя форма каманды ёсць кашуля ў чорна-белую палоску, чорныя шорты і белыя шкарпэткі. Клуб гуляе на «Стадыа Фрыўлі», які здольны змясціць 41 652 заўзятараў, хоць у цяперашні час гэты паказчык абмяжоўваецца да 30 900. Клуб мае сваё лічбавае тэлебачанне, якое вяшчае ў рэгіёне Фрыўлі-Венецыя-Джулія. Клуб мае вялікую колькасць прыхільнікаў у Фрыўлі і суседніх раёнах.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Раннія гады[правіць | правіць зыходнік]

«Удзінезэ» быў заснаваны ў 1896 годзе годзе як частка Удзінезскага таварыства гімнастыкі і фехтавання. У сваім першым годзе, клуб перамог у розыгрышу трафея «Torneo FNGI» ў Трэвіза разбіўшы «Ферару» з лікам 2:0, аднак гэты тытул не прызнаецца ў якасці афіцыйнага.

5 ліпеня 1911 года некаторыя гімнасты Удзінезэ на чале з Луіджы Даль Дана, заснавалі клуб «Удзінезэ», які далучыўся да Італьянскай федэрацыі футбола. Новая каманда дэбютавала ў таварыскім матчы супраць «Ювентус Пальманова», і перамагла з лікам 6:0.

Толькі ў 19121913 гадах «Удзінезэ» ўпершыню прыняў удзел у чэмпіянаце пад эгідай італьянскай футбольнай асацыяцыі. У гэтым годзе яны былі залічаны ў турнір «Campionato Veneto di Promozione», які складаўся ўсяго з трох каманд (астатнімі былі «Петрарка» і «Падуя»). З двума перамогамі супраць «Падуі» (3:1 і 5:0), Удзінезэ скончыў турнір на другім месцы, прапусціўшы наперад «Петрарку» і прабіўшыся, такім чынам, у лігу «Prima Categoria». У «Prima Categoria», Удзінезэ не здолеў выйсці на нацыянальны ўзровень.

1920-я гады[правіць | правіць зыходнік]

Сезон 1920/21, які скончыўся для клуба няўдала ў «Eliminatoria Veneta», быў незабыўны, бо менавіта ў ім за клуб дэбютаваў Джына Белота, які па-ранейшаму з'яўляецца іграком, які адгуляў найбольшую колькасць сезонаў за клуб, гэта значыць 17. У 1922 годзе, «Удзінезэ», скарыстаўшыся адсутнасцю мацнейшых на той час клубаў краіны ў розыгрышу першага Кубка Італіі, дасягнуў фіналу нацыянальнага кубка, дзе саступіў клуба «Вада» з лікам 1:0. У лізе, тым годам, «Удзінезэ» заняў другое месца ў сваёй кваліфікацыйнай групе «Girone Eliminatorio Veneto», што дазволіла яну застацца ў вышэйшым дывізіёне на наступны сезон, нягледзячы на рэфармаванне чэмпіянату, якое прывяло да скарачэння колькасці каманд.

Сезон 1922/23 быў катастрафічным для клуба, бо яны занялі ў сваёй групе апошняе месца і вылецелі ў другі дывізіён. Да таго ж каманда рызыкавала ў 1923 годзе быць ліквідаванай з-за запазычанасці. 24 жніўня 1923 года клуб «Удзінезэ» быў вылучаны з «Удзінезэ Фрыўлі», і клуб быў вымушаны стварыць бюджэт. На шчасце, уся пазыка была выплачана прэзідэнтам клуба Алесандра Дэль Торса пасля продажу ім некаторых сваіх карцінаў. Такім чынам клуб здолеў заявіцца ў другі дывізіён, у якім у выніку заняў чацвёртае месца на наступны год.

Склад[правіць | правіць зыходнік]

Станам на кастрычнік 2017 года.

Пазіцыя Імя Год нараджэння
1 Сцяг Аргенціны Бр Альбана Бісары 1977
3 Сцяг Бразіліі Аб Самір 1994
4 Сцяг Італіі Аб Габрыэле Ангела 1989
5 Сцяг Бразіліі Аб Данілу Капітан каманды 1984
6 Сцяг Францыі ПА Сека Фафана 1995
7 Сцяг Бразіліі Нап Рыдыр Матус 1993
9 Сцяг Босніі і Герцагавіны Нап Рыяд Баіч 1994
10 Сцяг Аргенціны ПА Радрыга дэ Паўль 1994
11 Сцяг Малі Нап Алі Мале 1998
12 Сцяг Харватыі Аб Ігар Бубніч 1992
13 Сцяг Швецыі ПА Свантэ Інгельсан 1998
14 Сцяг Чэхіі ПА Якуб Янкта 1996
15 Сцяг Італіі Нап Кевін Ласанья 1992
16 Сцяг Аргенціны ПА Гаспар Іньігес 1994
17 Сцяг Нідэрландаў Аб Брэм Нюйтынк 1990
18 Сцяг Харватыі Нап Сціпэ Перыца 1995
Пазіцыя Імя Год нараджэння
19 Сцяг Даніі Аб Енс Ларсен 1991
20 Сцяг Аргенціны Нап Максі Лопес 1984
21 Сцяг Італіі ПА Сімонэ Панціса 1997
22 Сцяг Італіі Бр Сімонэ Скуфет 1996
23 Сцяг Ісландыі ПА Эміль Хадльврэдсан 1984
25 Сцяг Італіі Бр Давідэ Барселіні 1999
27 Сцяг Швейцарыі ПА Сільван Відмер 1993
53 Сцяг Ірака Аб Алі Аднан Казім 1993
55 Сцяг Польшчы Аб Павел Бахневіч 1996
60 Сцяг Італіі ПА Эдаарда Бавалон 1998
72 Сцяг Чэхіі ПА Антанін Барак 1994
85 Сцяг Швейцарыі ПА Валон Бехрамі 1985
96 Сцяг Бразіліі Нап Эвандру Ліма 1996
97 Сцяг Італіі Аб Джузэпэ Пецэла 1997
99 Сцяг Харватыі ПА Андрыя Баліч 1997

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]