Сонечны вецер

З пляцоўкі Вікіпедыя
Сонечны вецер і магнітасфера.

Сонечны вецер — струмень іянізаваных часціц (галоўным чынам геліева-вадароднай плазмы), які мінае з сонечнай кароны з хуткасцю 300—1200 км/сек у навакольную касмічную прастору.

Гісторыя даследвання[правіць | правіць зыходнік]

Вывад пра існаванне зроблены з даследвання каменных хвастоў у 1957 г.

Характарыстыка[правіць | правіць зыходнік]

Сонечны вецер распаўсюджваецца амаль радыяльна ад Сонца (адхіленне не больш 3-6°) і даходзіць да адлегласцей 15­­­­­‑­200 астранамічных адзінак.На арбіце Зямлі яго сярэдняя скорасць каля 500 км/сек, сярэдняя канцэнтрацыя электронаў і пратонаў 3-5 часціц на 1 см2. Энергіі часціц адпавядае тэмпература ў інтэрвале 30 000 — 100 000 °C. Сонечны вецер нясе з сабой магнітнае поле, якое мае сектарную структуру, яго велічыня прыкладна ў 20 тысяч разоў слабейшая за магнітнае поле Зямлі каля палюсаў. [1]

Зноскі

  1. Брандт Дж. Солнечный ветер. Пер. с англ., 1973. М.С. Коўнер

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]