Туркаўка звычайная

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Туркаўка звычайная
Streptopelia turtur Pinares de Rostrogordo.jpg
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Streptopelia turtur Linnaeus, 1758

Ахоўны статус
Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на Вікісховішчы
ITIS  177149
NCBI  177155
EOL  914622
FW  369526

Туркаўка звычайная (Streptopelia turtur) — птушка сямейства галубіных.

Апісанне[правіць | правіць зыходнік]

Даўжыня цела 26-32 см, размах крылаў 47-54 см. Стройная, верх карычнева-рыжаваты з чорнымi плямкамi, на баках шыi плямы з чорна-белых палосак, хвост чорна-белы, у палёце моцна закруглены. У маладых плямы на шыi адсутнічаюць, галава i шыя карычневыя. Голас: рытмiчнае, працяглае, мадуляванае «турр-урр-уррр-уррр».

Пашырэнне[правіць | правіць зыходнік]

Арэал: Еўропа (акрамя поўначы), Малая Азія, цэнтральная частка Азіі да паўночнага і цэнтральнага Кітая, Паўночная і Цэнтральная Афрыка. На Беларусі звычайны на гнездаванні пералётны і транзітна мігрыруючы від. Месца зімовак — трапічная Афрыка.

Насяляе ўскрайкі лясоў (перш за ўсё — лісцевых), меншыя дрэвастоі з густым падростам і падлескам, прырэчныя лясы. Аддае перавагу сухім сонечным адкрытым тэрыторыям з доступам да вады. Можа засяляць сады, пранікае ў сельскагаспадарчыя пабудовы, паселішчыі гарады. Падвід S. t. arenicola ў Азіі далінамі рэк даходзіць да 2000 м над у.м. Астатнія падвіды — тыпова нізінныя (у Еўропе дасягае максiмальна да 500 м).

Асаблівасці біялогіі[правіць | правіць зыходнік]

Гняздо ладзіць у развілцы галін каля ствала; часам у падросце або кустах (напр., цярноўнiку). Гэта ажурны слой з пругкіх галінак. Можа быць з рэдкай высцілкай з карэньчыкаў, траў і лістоў.

Яйкі 2 (часам 1), з аднолькавымі канцамі, белыя з выразным бляскам. Памеры: 30 х 23 мм.

Падвіды[правіць | правіць зыходнік]

  • S. t. turtur — Канарскія і Азорскія а-вы, Еўропа, М. Азія да Казахстана;
  • S. t. arenicola — Балеарскія а-вы, паўн. Афрыка, паўд.-зах. Азія (да ўсх. часткі Казахстана і Персідскага залівана Пд);
  • S. t. hoggara — Афрыка (Пн Сахары);
  • S. t. isabellina — усх. Лівія, паўн. Егіпет.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Птушкі Еўропы: Палявы вызначальнік / пад рэд. М. Нікіфарава. — Варшава: Навуковае выдавецтва ПНВ, 2000.