Ханс Ларсан
| Ханс Ларсан | |
|---|---|
| | |
| Асабістыя звесткі | |
| Дата нараджэння | 18 лютага 1862[1] |
| Месца нараджэння | |
| Дата смерці | 16 лютага 1944[1] (81 год) |
| Месца смерці | |
| Пахаванне | |
| Грамадзянства | |
| Месца працы | |
| Прафесійная дзейнасць | |
| Род дзейнасці | эсэіст, філосаф, пісьменнік |
| Грамадская дзейнасць | |
| Член у | |
| Прэміі |
Галоўная прэмія Дзевяці[d] (1920) |
Ханс Ларсан (18 лютага 1862, Эстра-Клагсторп, Сконэ, — 16 лютага 1944, Лунд) — шведскі філосаф і пісьменнік.
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]У 1901-27 прафесар універсітэта ў Лундзе. У філасофіі зыходзіў з ідэй нямецкага класічнага ідэалізму (І. Канта і Г. Фіхтэ). Завяршэнне пазнання бачыў у інтуіцыі — канкрэтным «сузіранні» рэчаіснасці як цэлага, але пры гэтым інтуіцыя, у адрозненне ад А. Бергсана, не толькі не супярэчыць лагічнай думцы, а сама разглядаецца як вышэйшая форма інтэлектуальнага працэсу. Ларсану ўласцівы зварот да платанізму (працы пра Платона і Спінозу). Шмат займаўся праблемамі эстэтыкі, псіхалогіі і педагогікі, філасофіі культуры, сацыяльнай жыцця і палітыкі; выступаў супраць вайны і нацызму. Ларсан — аўтар раманаў і лірычных вершаў.
Зноскі