Хела Вуоліёкі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Хела Вуоліёкі
Hella Wuolijoki
Hella Wuolijoki, the director-general of Finnish Broadcasting Company 1944 -1949..jpg
Асабістыя звесткі
Імя пры нараджэнні: Ella Maria Murrik
Псеўданімы: Юхані Тэрвапяя,
Фелікс Тулі
Дата нараджэння: 22 ліпеня 1886(1886-07-22)[1][2]
Месца нараджэння:
Дата смерці: 2 лютага 1954(1954-02-02)[3][4][2] (67 гадоў)
Месца смерці:
Пахаванне:
Грамадзянства:
Альма-матар:
Месца працы:
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці:
Валодае мовамі: фінская мова[3]
Дэбют: Дзеці дома (Talulapsed, 1912)
Грамадская дзейнасць
Партыя
Узнагароды:
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

Хела Вуоліёкі (фінск.: Hella Maria Wuolijoki; псеўданімы: Юхані Тервапяя і Фелікс Nулі) (22 ліпеня 1886, Хельмэ, Лівонія - 20 лютага 1954, Хельсінкі) — фінская пісьменніца. Па нацыянальнасці эстонка.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыла Хельсінкскі ўніверсітэт (1908). Уваходзіла ў гурток "Кійла". Член Дэмакратычнага саюза народа Фінляндыі, дэпутат сейма ў 1946-48. Першая п'еса В. "Дзеці дома" (1912), раман "Жыхары Затуманнага" (ч. 1-2, 1914-33), п'есы "Койдула" (1932) і "Падпаленая зямля" (1936, на эстонскай мове.) - пра жыццё эстонскага народа. Сацыяльныя драмы "Міністр і камуніст" (1932) і "Закон і парадак" (1933, выд. 1948) - першыя творы на фінскай мове. У цыкле рэалістычных п'ес пра насельнікаў радавога маёнтка Ніскавуорі - "Жанчыны Ніскавуоры" (1936), "Хлеб Ніскавуоры" (1938), "Маладая гаспадыня Ніскавуоры" (1940), "Хэта Ніскавуоры "(1953) і інш. паказаны крах патрыярхальнага побыту. Вколіёкі - аўтар п'ес "Хулда Юўрака" (1937), "Юстына" (1937), "Зялёнае золата" (1938) і інш. У 1943 за антыфашысцкую дзейнасць Вуоліёкі быў вынесены смяротны прысуд, заменены пажыццёвым заключэннем; вызвалена ў 1944 годзе. У турме напісала дзве часткі аўтабіяграфічнай трылогіі: "Школьніцы ў Тарту" (1945), "Студэнцкія гады ў Хельсінкі" (1945); 3-я частка - "Я стала дзелавой жанчынай" (1953).


  1. Klinge M. Kansallisbiografia Праверана 23 сакавіка 2017.
  2. 2,0 2,1 Hella Wuolijoki // Brockhaus Enzyklopädie Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. 3,0 3,1 data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.
  4. Hella Wuolijoki // Eesti biograafiline andmebaas ISIK Праверана 9 кастрычніка 2017.