Хелен Элізабет Кларк

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Хелен Элізабет Кларк
Helen Elizabeth Clark
Хелен Элізабет Кларк
сцяг
37-ы прэм'ер-міністр Новай Зеландыі
5 снежня 1999 — 19 лістапада 2008
Манарх: Елізавета II
Папярэднік: Джэні Шыплі
Пераемнік: Джон Кей
 
Партыя: Лейбарысцкая партыя
Адукацыя: University of Auckland[d]
Навуковая ступень: магістр мастацтваў[d]
Дзейнасць: палітык, прафесар універсітэта
Нараджэнне: 26 лютага 1950(1950-02-26) (67 гадоў)
Гамільтан, Новая Зеландыя
Муж: Peter Davis[d]
 
Аўтограф: Signature Helen Clark.svg
 
Узнагароды:

Кавалер ордэна Новай Зеландыі

Хелен Элізабет Кларк (англ.: Helen Elizabeth Clark; нар. 26 лютага 1950, Гамільтан, Новая Зеландыя) — лідар Лейбарысцкай партыі Новай Зеландыі, Прэм'ер-міністр Новай Зеландыі з 5 снежня 1999 па 18 снежня 2008.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзілася ў сям'і фермера і настаўніцы. Вывучала паліталогію ва ўніверсітэце Окленда; у 19731981 выкладала там жа. Член Лейбарысцкай партыі з 1973. У 1981 упершыню абрана ў парламент. У 19871989 працавала ў лейбарысцкіх урадах Дэвіда Лонгі, Джэфры Палмера і Майка Мура — спачатку міністрам будаўніцтва, затым — міністрам аховы здароўя і віцэ-прэм'ерам. Пасля паражэння ў 1989 на чарговых парламенцкіх выбарах ад Нацыянальнай партыі Лейбарысцкая партыя сышла ў апазіцыю. З 1993 да 2008 Хелен Кларк — лідар Лейбарысцкай партыі.

У 1999 Лейбарысцкая партыя сфарміравала кааліцыю з партыяй Альянсу, і Хелен Кларк узначаліла ўрад. Яна займае таксама пасаду міністра культуры. Выступае за захаванне бяз'ядзернага статусу Новай Зеландыі, удасканаленне сістэмы сацыяльнага забеспячэння.

У 2002 кааліцыя распалася, і адбыліся новыя выбары. Пасля іх лейбарысты ўвайшлі ў кааліцыю з Прагрэсіўнай партыяй і сфарміравалі ўрад пры падтрымцы партыі Будучыні і «зялёных». У 2003 Кларк засудзіла ўварванне амерыканскіх войскаў у Ірак. У тым жа годзе яна заявіла, што ператварэнне Новай Зеландыі ў рэспубліку «непазбежна» (у наш час афіцыйна главой краіны лічыцца каралева Вялікабрытаніі, прадстаўленая генерал-губернатарам).

17 верасня 2005 адбыліся чарговыя выбары ў парламент. Гэтым разам лейбарысты атрымалі 50 месцаў, супраць 48 у Нацыянальнай партыі, у 121-мясцовым парламенце.

На сённяшні дзень[калі?] яна з'яўляецца кіраўніком праграмы развіцця ААН.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Шаблон:Прэм'ер-міністры Новай Зеландыі