Чужая бацькаўшчына

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Чужая бацькаўшчына
Аўтар Вячаслаў Адамчык
Мова арыгінала беларуская
Дата напісання 1977
Электронная версія

«Чужая бацькаўшчына» — раман пісьменніка Вячаслава Адамчыка, напісаны ў 1977 годзе. Першая кніга тэтралогіі, куды ўвайшлі таксама раманы «Год нулявы», «І скажа той, хто народзіцца», «Голас крыві брата твайго».

Дзеянне рамана адбываецца ў Заходняй Беларусі ў міжваеннай Польшчы, напярэдадні вайны з Германіяй і ажыццяўлення сацыяльных перамен. Часткова ў творы выкарыстаны асабісты досвед аўтара, які нарадзіўся ў апісваных мясцінах на Навагрудчыне.

У цэнтры твора выступае сям’я Корсакаў, жыхары вёскі Верасава. Стары Улас, удавец — сур’ёзны, паважлівы і разам з тым вельмі душэўны, дэлікатны чалавек. Яго дачка Алеся (па мужы Мондрая) — зусім іншы чалавек, прыгажуня, якая прагнула лепшае долі, чымся жыццё ў вёсцы, аднак была вымушаная выйсці замуж паводле прынцыпу «сцерпіцца — злюбіцца». Рана засталася ўдавой і жыве ў хаце свекрыві[1].

Імполь — маладзён, які наймаецца да Мондрых малаціць збожжа. Закахаўшыся ў яго, Алеся намагаецца стварыць шчаслівую сям’ю, якой ёй так не хапала ў першым шлюбе[1].

Алесін брат, Міця — носьбіт дабра і святла ў атмасферы паняверкі і змроку. Ён, у адрозненне ад свайго асяроддзя, прагне навукі і культуры. Веды, набытыя ім у польскай школе, не адхіляюць, але абвастраюць у ім успрыманне беларускага[1].

У «Чужой бацькаўшчыне» В. Адамчык выкрывае меркантыльнасць, уласніцтва, прагу нажывы, бездухоўнасць.

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

За раман «Чужая бацькаўшчына» пісьменнік быў узнагароджаны Літаратурнай прэміяй імя Івана Мележа (1980), а за трылогію «Чужая бацькаўшчына», «Год нулявы», «І скажа той, хто народзіцца» атрымаў у 1988 годзе Дзяржаўную прэмію імя Якуба Коласа.

У культуры[правіць | правіць зыходнік]

Паводле рамана ў 1982 годзе зняты аднайменны фільм рэжысёра Валерыя Рыбарава.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 Вячаслаў Адамчык — Чужая бацькаўшчына (Кароткі змест / Краткие содержания). Праверана 20 жніўня 2015.