Шэрыя акулы
Выгляд
| Шэрыя акулы | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Carcharhinus melanopterus | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Навуковая класіфікацыя | |||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
прамежныя рангі
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Міжнародная навуковая назва | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
Шэрыя акулы (Carcharhinidae) — адно з самых шматлікіх сямействаў акул. Да яго належаць такія віды, як тыгровая акула, блакітная акула, Carcharhinus longimanus і акула-бык. Усе гэтыя акулы карыстаюцца славай людажэраў не ў меншай ступені, чым мегаладон. Пры гэтым яны яшчэ і больш шматлікія. Блакітная і тыгровая акулы дасягаюць шасці метраў даўжыні. Тупарылая акула маленькая — да трох — чатырох метраў. Але гэта не робіць яе менш небяспечнай.