Юзаф Коцел

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Юзаф Коцел
 
Дзейнасць: інжынер у грамадзянскім будаўніцтве
Нараджэнне: 20 верасня 1764(1764-09-20)
Смерць: 18 кастрычніка 1810(1810-10-18) (46 гадоў)
Пахаванне:

Юзаф Коцел герба «Пелікан» (польск.: Józef Kociełł; 20 верасня 1764 — 18 кастрычніка 1810) — палкоўнік войска ВКЛ, пасол першай кадэнцыі на Чатырохгадовым Сойме, адзін з кіраўнікоў паўстання 1794 года, эміграцыйны дзеяч.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся 20 верасня 1764 года ў сям'і Тадэвуша Коцела — ашмянскага старосты, генерала-маёра войскаў ВКЛ і Ганны з Тышкевічаў.

Быў дзедзічам Гарадзілова і Юзафполя, болніцкім і яльніцкім старостам. Кавалер ордэнаў: Белага Арла і Св. Станіслава (1791 г.)

У 1788 г. пры падтрымцы бацькі стаў паслом на Вальны Сойм ад Ашмянскага павета. Удзельнічаў у Дэпутацыі па праверцы дзейнасці Пастаяннай Рады. У 1791 г. належыў да Згуртавання прыхільнікаў урадавай канстытуцыі.

1794 г. — увайшоў у склад Найвышэйшай Літоўскай Рады. У ліпені ўвайшоў у Найвышэйшую Нацыянальную Раду, хаця Тадэвуш Касцюшка крытыкаваў яго за бяздзейнасць.

Належыў да правага крыла кіраўнікоў паўстання, моцна крытыкаваў Якуба Ясінскага за яго «левую» дзейнасць.

Пасля паўстання эміграваў у Вену. Памёр 18 кастрычніка 1810. Пахаваны быў у в. Беніца.

Зноскі