Яўген Кузьміч Аляксееў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
Яўген Кузьміч Аляксееў
Дата нараджэння 2 лютага 1884(1884-02-02) ці 2 (14) лютага 1884
Месца нараджэння
Дата смерці 21 студзеня 1972(1972-01-21) (87 гадоў)
Грамадзянства Flag of the Soviet Union.svg СССР
Род дзейнасці батанік, памолаг, хімік
Навуковая сфера раслінаводства
Месца працы Беларускі НДІ земляробства
Навуковая ступень доктар сельскагаспадарчых навук
Навуковае званне прафесар, акадэмік АН БССР, акадэмік АСГН БССР
Альма-матар
Узнагароды Ордэн «Знак Пашаны»

Яўген Кузьміч Аляксееў (2 лютага 1884, Вісіма-Уткінск — 21 студзеня 1972) — беларускі аграном-раслінавод[1]. Доктар сельскагаспадарчых навук (1936), прафесар (1951), акадэмік АН БССР (1940), Акадэміі сельскагаспадарчых навук БССР (1957—1961). Член КПСС з 1958 года.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў Казанскі настаўніцкі інстытут (1903) і Вышэйшыя сельскагаспадарчыя курсы ў Пецярбургу (1911). З 1916 дырэктар Навазыбкаўскай сельскагаспадарчай станцыі[1]. У 19281930 прафесар, загадчык кафедры земляробства, глебазнаўства і аграхіміі Усесаюзнага сельскагаспадарчага інстытута завочнай адукацыі. Член ЦВК БССР у 1929-30 гг. Адначасова ў 19461959 загадчык аддзела лубіну і сідэрацыі Беларускага НДІ земляробства.[1].

Навуковы і практычны ўклад[правіць | правіць зыходнік]

З 1916 па 1928 гг. узначальваў Навазыбкаўскую доследную станцыю, якую стварыў на бясплодным пясчаным пагорку. Шляхам пасеву лубіну і сырадэлі і выкарыстання мясцовых арганічных угнаенняў у спалучэнні з мінеральнымі дамогся таго, што праз некалькі год на месцы пасеваў утварылася ўрадлівае поле.[2] Атрыманы досвед быў пакладзены Я. К. Аляксеевым у аснову распрацоўкі агратэхнікі зялёных угнаенняў (сідэратаў)[1]. Вывучыў умовы, якія вызначаюць эфектыўнасць зялёнага ўгнаення на розных глебах у розных кліматычных зонах.

Аўтар каля 90 навуковых прац, у тым ліку 12 манаграфій[2].

Узнагароджаны ордэнам «Знак Пашаны», медалямі[2].

Асноўныя працы[правіць | правіць зыходнік]

  1. Теория и практика зеленого удобрения. М.: Сельхозгиз, 1936.
  2. Перспективы культуры сахарной свеклы в Белорусской ССР. Мн.: Гос. изд. БССР, 1947.
  3. Люпины в БССР. Мн.: Гос. изд. БССР, 1950 (совм. с И. Г. Стрелковым).
  4. Сидеральные удобрения в БССР. Мн.: Гос. изд. БССР, 1951.
  5. Зернебабовыя культуры ў БССР. Мн., 1953.
  6. Зеленое удобрение в нечерноземной полосе. М. : Сельхозгиз, 1959.
  7. Однолетние кормовые люпины. М.: Колос, 1968.
  8. Зеленое удобрение. Мн.: Урожай, 1970 (совм. с В. С. Рубановым, К. И. Довбаном).

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 т. 5. Биографический справочник. Мн: Издательство «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. С. 29.
  2. 2,0 2,1 2,2 Имя в белорусской науке: 130 лет со дня рождения агранома Е. К. Алексеева (руск.) 

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]