Allium insubricum
Выгляд
| Allium insubricum | |||||||||||||||||||||
| | |||||||||||||||||||||
| Навуковая класіфікацыя | |||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
прамежныя рангі
| |||||||||||||||||||||
| Міжнародная навуковая назва | |||||||||||||||||||||
|
Allium insubricum | |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
Allium insubricum — від травяністых раслін сямейства Амарылісавыя (Amaryllidaceae); эндэмік Італіі.
Апісанне
[правіць | правіць зыходнік]Гэта цыбульная травяністая шматгадовая расліна. Вырастае да 25 см у вышыню. Мае плоскае, лінейнае лісце вышынёй да 10 мм, звужанае да кончыка. Кветак мала, звычайна не больш за пяць на парасонік. Лісточкі калякветніка ружовыя.
Таксанамія
[правіць | правіць зыходнік]| яшчэ 13 сямействаў, сярод якіх найбольш буйныя — Касачовыя, Асфадэлавыя, Архідныя, Спаржавыя | яшчэ дзве трыбы: Gilliesieae, Tulbaghieae[1] | яшчэ некалькі соцен відаў, у тым ліку Цыбуля-батун, Цыбуля-парэй, Часнок, Цыбуля скарада, Цыбуля рэпчатая | ||||||||||||||||||
| парадак Спаржакветныя | падсямейства Allioideae | род Цыбуля | ||||||||||||||||||
| аддзел Кветкавыя, ці Пакрытанасенныя | сямейства Амарылісавыя (каля 1600 відаў) | трыба Allieae | Allium insubricum | |||||||||||||||||
| яшчэ 58 парадкаў кветкавых раслін (згодна з Сістэмай класіфікацыі APG III)[2] | яшчэ два падсямействы, Agapanthoideae і Amaryllidoideae[1] | яшчэ каля 15 родаў, з іх да роду Цыбуля найбольш блізкі Nectaroscordum | ||||||||||||||||||
Распаўсюджанне
[правіць | правіць зыходнік]Эндэмік Італіі, дзе знойдзены ў Паўднёвых Альпах, у рэгіёне Ламбардыя. Расце на вапнавых скалах і асыпках на вышыні 800—2100 метраў[3].
Зноскі
- 1 2 Семейство Amaryllidaceae J. St.-Hil., nom. cons. Архівавана 21 лютага 2013. // Germplasm Resources Information Network (GRIN) — 3 чэрвеня 2003 (апошнія змены). (англ.) (Праверана 8 студзеня 2013)
- ↑ Angiosperm Phylogeny Group (2009) An update of the Angiosperm Phylogeny Group classification for the orders and families of flowering plants: APG III // Botanical Journal of the Linnean Society : часопіс. — Лондон: 2009. — Т. 161. — № 2. — С. 105—121. — DOI:10.1111/j.1095-8339.2009.00996.x Архівавана з першакрыніцы 25 мая 2017. (англ.) (Праверана 28 студзеня 2013)
- ↑ iucnredlist.org (14 чэрвеня 2011). Архівавана з першакрыніцы 15 серпня 2020. (англ.)