NGC 1365

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
NGC 1365
Галактыка
PIA07901.png
Гісторыя даследавання
Дата адкрыцця 2 верасня 1826
Абазначэнні NGC 1365, ESO 358-17, MCG -6-8-26, VV 825, FCC 121, IRAS03317-3618, PGC 13179
Наглядальныя даныя
(Эпоха J2000.0)
Тып SBb
Прамое ўзыходжанне 03гадз 33мін 36,7с
Схіленне -36° 08′ 27″
Бачная зорная велічыня mV 9,5
Фатаграфічная зорная велічыня mB 10,3
Бачныя памеры 11,0' × 6,2'
Паверхневая яркасць 13,9
Вуглавое становішча 32°
Сузор’е Печ
Фізічныя характарыстыкі
Радыус ≈100 000 св. гадоў

NGC 1365 (іншыя абазначэнні — ESO 358-17, MCG −6-8-26, VV 825, FCC 121, IRAS03317-3618, PGC 13179) — спіральная галактыка з перамычкай у сузор’і Печ. У ядры галактыкі знаходзіцца звышмасіўная чорная дзірка. Дзякуючы зацьменню вучоным атрымалася вылічыць яе памер [1].[1]

Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога. У 2009 годзе астраномы выявілі лішак рэнтгенаўскага выпраменьвання каля чорнай дзіркі ў цэнтры галактыкі. Даследаванні паказалі, што ў дыяпазоне энергій вышэй 2 кілаэлектронвольт колькасць фатонаў, як мінімум, на два парадкі вышэй разліковага.[2]

Зноскі

  1. Тэлескоп Chandra назіраў зацьменне чорнай дзіркі, Rambler (19 лістапада 2009).
  2. G. Risaliti, V. Braito, V. Laparola, S. Bianchi, M. Elvis, G. Fabbiano, R. Maiolino, G. Matt, J. Reeves, M. Salvati, J. Wang A strong excess in the 20-100 keV emission of NGC 1365(англ.) . Arxiv.org (15 верасня 2009). Праверана 19 лістапада 2009.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць зыходнік]

NGC 1361 | NGC 1362 | NGC 1363 | NGC 1364 | NGC 1365 | NGC 1366 | NGC 1367 | NGC 1368 | NGC 1369