Байка

Байка — кароткае дыдактычнае апавяданне у вершах з дзвюма кампазiцыйнымi часткамi: апiсальнай i адточанай афарыстычнай мараллю, сатырычнае або павучальнае па змесце, алегарычнае. Байка - адзін з самых старажытных літаратурных жанраў. У Старажытнай Грэцыі быў знакаміты Эзоп (VI-V стагоддзя да нашай эры), які пісаў байкі ў прозе. У Рыме - Федр (I стагоддзе нашай эры). У Індыі зборнік баек «Панчатантра» асдносіцца да III стагоддзя. Найслынным байкапісцам новага часу быў французскі паэт Ж. Лафантэн (XVII стагоддзе).

У беларускай літаратуры байка атрымала высокую дасканаласць дзякуючы Кандрату Крапіве.

Літаратура

• БЭ ў 18 тамах., Т.2. Мн., 1996, С.223-224

Спасылкі

• На ВікіСховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Байка