Вёска Пухавічы

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Вёска
Пухавічы
Pukhavichy.JPG

Каардынаты Каардынаты: 53°31′48.85″ пн. ш. 28°15′12.86″ у. д. / 53.530236° пн. ш. 28.253572° у. д. (G) (O) (Я)53°31′48.85″ пн. ш. 28°15′12.86″ у. д. / 53.530236° пн. ш. 28.253572° у. д. (G) (O) (Я)

Краіна
Вобласць
Раён
Сельсавет
Часавы пояс
Тэлефонны код
+375 1713
Паштовы індэкс
222832
Пухавічы (Беларусь)
Пухавічы
Пухавічы
Пухавічы (Мінская вобласць)
Пухавічы
Пухавічы

Пу́хавічы[1] — вёска ў Беларусі, на рэках Свіслач і Цiтаўка. Цэнтр сельсавета Пухавіцкага раёна Мінскай вобласці. Насельніцтва 2287 чал. (1999). Знаходзяцца за 9 км ад Мар’інай Горкі і чыгуначнай станцыі Пухавічы, на аўтамабільнай дарозе Мінск — Бабруйск.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Упершыню Пухавічы згадваюцца ў XVI ст. як вёска, прыватнае ўладанне. Згодна з адміністрацыйна-тэрытарыяльнай рэформай (15651566) мясцовасць увайшла ў склад Менскага павета Менскага ваяводства.

У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793) Пухавічы апынуліся ў складзе Расійскай імперыі, дзе сталі цэнтрам воласці Ігуменскага павета Мінскай губерні. 3 канца XVIII ст. мястэчкам валодалі Сулістроўскія, пазней — Фрыбесы, Эсткі, Вальковічы. У 1863 у Пухавічах адкрылася земскае народнае вучылішча, у 1874 тут збудавалі Багародзіцкую царкву. Станам на 1886 у мястэчку было 73 двары, царква, 3 сінагогі, народнае вучылішча, 2 піваварні, 26 крамаў, 4 рэгулярныя кірмашы. У пач. XX ст. існавалі аднайменныя мястэчка (418 двароў) і маёнтак. У жніўні 1905 адбылося выступленне насельніцтва.

У 1919 годзе Пухавічы ўвайшлі ў БССР, дзе 17 чэрвеня 1924 сталі цэнтрам раёна(існаваў да 1925[2]). 27 верасня 1938 статус паселішча панізілі да вёскі. Станам на 1999 тут было 889 двароў.

Насельніцтва[правіць | правіць зыходнік]

Інфраструктура[правіць | правіць зыходнік]

У Пухавічах працуюць сярэдняя школа, дашкольная ўстанова, бальніца, клуб, бібліятэка, пошта.

Вядомыя асобы[правіць | правіць зыходнік]

  • Анатоль Вольны(19 лістапада (2 снежня) 1902) — беларускі паэт, празаік, кінадраматург, журналіст

Турыстычная інфармацыя[правіць | правіць зыходнік]

Рынак у Пухавічах, пачатак XX ст.

Славутасці[правіць | правіць зыходнік]

  • Могілкі яўрэйскія

Страчаная спадчына[правіць | правіць зыходнік]

  • Царква Нараджэння Божай Маці (1874)

Зноскі

  1. Госкартгеоцентр
  2. Алесь Карлюкевіч Знічкі Айчыны: Ігумен-Чэрвень, Смілавічы, Пухавічы — Голас Радзімы.
  3. Аляксандр Прановіч. Пухавічы // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 6. Кн. 1: Пузыны — Усая / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (галоўны рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн.: БелЭн, 2001. С. 9.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Шаблон:Пухавіцкі сельсавет