Гомельская вобласць

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Гомельская вобласць
Герб
Coat of arms of Homyel Voblast.svg
Сцяг
Flag of Homyel Voblast.svg
Краіна

Беларусь

Уключае

21 раён

Адміністрацыйны цэнтр

Гомель

Найбуйнейшыя гарады

Гомель
Мазыр
 Рэчыца
 Светлагорск
 Жлобін

Старшыня аблвыканкама

Уладзімір Андрэевіч Дворнік

Старшыня абласной рады дэпутатаў

Марыя Андрэеўна Бондар

Афіцыйныя мовы

беларуская, руская

Насельніцтва (2009)

1 440 7 млн чал, (1-е месца)

Шчыльнасць

38 чал./км²

Нацыянальны склад

беларусы — 84,2%, рускія — 11,0%, украінцы — 3,3%, яўрэі — 0,4%, палякі — 0,2%, іншыя — 0,9%

Плошча

40.4 тыс. км²
(1-е месца)

Гомельская вобласць на карце

Часавы пояс

UTC+2

Код ISO 3166-2

BY-HO

Код аўтам. нумароў

3

Афіцыйны сайт
Commons-logo.svg Гомельская вобласць на Вікісховішчы
Каардынаты: 52°20′ пн. ш. 29°40′ у. д. / 52.333333° пн. ш. 29.666667° у. д. (G) (O) (Я)

Гомельская вобласць — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў БССР і Рэспубліцы Беларусь. Найвялікшая з абласцей Беларусі па плошчы (40,4 тыс. км²) і па колькасці насельніцтва. Размешчана на паўднёвым усходзе краіны, мяжуе з Расіяй і Украінай.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Вобласць створана 15 студзеня 1938 г., узбуйнена ў 1954 г.. Падзяляецца на 21 раён.

У 1984 г. на тэрыторыі вобласці знаходзілася 17 гарадоў, 13 гарадскіх пасёлкаў, 4 рабочыя пасёлкі.

У 1995 г. колькасць насельніцтва склала 1594,2 тыс. чал. У вобласці налічвалася 17 гарадоў у т.л. 8 абласнога падпарадкавання, 18 гарадскіх пасёлкаў, 279 сельсаветаў, 2665 сельскіх населеных пунктаў.

Прырода[правіць | правіць зыходнік]

Паверхня вобласці раўнінная, пераважае нізінны рэльеф. Клімат умерана кантынентальны.

Праз тэрыторыю Гомельскай вобласці цячэ Дняпро і яго прытокі: Прыпяць, Бярэзіна (справа), Сож (злева). Найбольшае па плошчы возера Чырвонае.

Асноўную частку сельскагаспадарчых зямель складаюць дзярнова-падзолістыя глебы (супясчаныя і пясчаныя), а таксама дзярнова-падзолістыя забалочаныя глебы і тарфяна-балотныя глебы, у далінах рэк распаўсюджаны поймавыя глебы.

Амаль палову тэрыторыі Гомельшчыны пакрываюць лясы. Самая высокая лясістасць (больш за 70 %) у Лельчыцкім раёне. Галоўная лесаўтваральная парода — хвоя звычайная, характэрны таксама бяроза павіслая, вольха чорная, дуб звычайны. Поймы рэк займаюць нізінныя лугі. Балоты, пераважна нізінага тыпу, большай часткай асушаныя.

На тэрыторыі вобласці знаходзяцца Прыпяцкі нацыянальны парк і Палескі радыяцыйна-экалагічны запаведнік.

Насельніцтва[правіць | правіць зыходнік]

Для вобласці характэрна змяншэнне колькасці насельніцтва:

  • 1995—1594,2 тыс.
  • 2003—1516,1 тыс.
  • 2006—1476 тыс.
  • 2009—1440,7 тыс.[1].
  • 2011—1432,3 тыс.[2].

Гарадское насельніцтва:

2003 — 69,8 %
2008 — 71,7 %

Найбольшыя гарады: Гомель (481,3 тыс. чал.), Мазыр (111,4), Жлобін, Рэчыца, Светлагорск.

Нацыянальны склад насельніцтва (1999): беларусы — 84,2 %, рускія — 11,0 %, украінцы — 3,3 %.

Гаспадарка[правіць | правіць зыходнік]

У гаспадарчым комплексе важнае месца займае прамысловасць. Гомельская вобласць спецыялізуецца на здабычы нафты і каменнай солі, вытворчасці прадукцыі нафтаперапрацоўкі, чорнай металургіі, асобных галін машынабудаўнічай, хімічнай, дрэваапрацоўчай, лёгкай і харчовай прамысловасці.

На Гомельшчыне вырошчавюцца збожжавыя (ячмень, жыта, пшаніца, кукуруза), кармавыя культуры, бульба, гародніна. Жывёлагадоўля мае мяса-малочны кірунак.

У структуры перавозак важнейшае месца займаюць чыгуначны і аўтамабільны, а таксама трубаправодны транспарт. Ажыццяўляецца суднаходства па рэках.

Большая частка тэрыторыі вобласці забруджана радыёнуклідамі пасля катастрофы на Чарнобыльскай АЭС.

Культура[правіць | правіць зыходнік]

Сімволіка[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]


Примечания[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі